ugghhh þá er vorönn 2008 lokið, loksins. það versta er að sumarið getur ekki byrjað strax.... sumarönnin er strax byrjuð á stórkostlega áfanganum PROM. Gott nafn ekki satt?
endurkoma mín í siðmenninguna var mjög skemmtileg þó að ég hafi ekki fengið að hitta sibbuna mína eða alla hina sem ég komst ekki í að hitta. það kemur vonandi helgi eftir þessa helgi.
mmm já 10 ár síðan ég útskrifaðist úr grunnskóla! reunion í sumar.... veit ekki alveg hvað mér finnst um það... gaman.. vonandi...
eurovision. sumar. verslunarmannahelgin. Japan. mikið framundan ha?

já nú er eurovision handan við hornið og þó að ég sé nú kannski ekki stærsti aðdáandi eurotrip techno pop brjálæðis laganna sem oftast skipa stærstan hluta þessarar ágætu keppni þá get ég ekki annað en verið pínku sona spennt þetta árið. ég held að þrátt fyrir að Friðrik Ómar sé einn bjánalegasti maður Íslands og hún Regína hafi farið oftar í eurovision en sænska pían þarna sem ég man ekki hvað heitir, að þau hafi nú aldrei þessu vant barasta hitt á markið. vaninn er að senda út einhvers konar útgáfu af sigurlaginu í fyrra og við áhorfendur getum engst í sætunum okkar heima í stofu yfir vandræðanleikanum að vera með eina lagið sem er rólegt eða eina lagið sem er techno eftir því einfaldlega hver vann árið áður. Eina skiptið sem eitthvað nýtt kom inn var árið sem Palli fór með sófann sinn út... og þá vorum við einu ári á undan öllum öðrum. Myndbandið sem fylgir Eurobandslagin fannst mér einstaklega fyndið og var alveg hissa að þeim hefði dottið þetta í hug. Gaman gaman. svo var ég minnt á þennan gaur....



soldið svipað sona finnst mér....fyndið enga síður.

farvel óðal

fallega fallega óðalið mitt í heiðardalnum verður kvatt nú í vikunni. ég fékk afhentan í dag lykil að fjöldaframleiddu Hamragarðaíbúðinni minni og mun nú búa meðal litla fólksins á campus. Ég ákvað að ég væri að missa tengsl við almúgann þarna í höllinni minni og að ég þyrfti að prufa á lífsleiðinni að búa í blokk, svo nú slæ ég tvær flugur í einu höggi.
kveðjur úr sveitinni
Inga fyrirverandi óðalsbúandi

Japanarnir halda að ég sé fín kona og eru búnir að bjóða mér í eitthvað teiti í sendiráðinu á föstudaginn.... það er eins gott að læra að halda á glasi án þess að sulla og kaupa sér eitthvað sem hefur ekki teiknimynd framan á!!

ég hef ekki verið veik lengi. þetta hugsaði ég fyrir um það bil viku og það hlakkaði í mér, hah hver segir að maður geti ekki lifað óhollu lífi og samt aldrei verið veikur! mmmm já það gekk eftir karma kom og lamdi mig í klessu fyrir að voga mér að hugsa svona. ég er með kvef í nefi og augum, með hálbólgu, magakveisu og hósta bara svona til að gera lífið yndislegt í síðustu viku þessarar annar. ég var einnig búin að gleyma hvað maður hljómar fallega með nefið, ennisholur og aðra kirtla fulla af hor. rödd mín bergmálar um sali Bifrastar sem rödd þroskahefts frosks með smámælgi og skánskt skroll sem vinkonu minni er svo tíðrætt um. það er fallegt að fá undarleg augnatillit í tíma þegar maður gerir þau mistök að opna munninn og það frá kennaranum. þá ég heldur ekki við þessi venjulegu augnatillit fyrir heimskulegar bjánaspurningar heldur er nú kominn aukinn viðbjóður í augu kennara minna og samnemenda, viðbjóður sem birtist eftir að karmað kom og gaf mér það sem ég átti skilið. vonandi verður þetta orðið betra þegar ég fer til Danmerkur, það er nóg að vekja viðbjóð einnar þjóðar, sjálfsálit mitt þolir ekki viðbjóð annarar. karma bítur. gott að vera að fara flýja land.

Orð dagsins

orð dagsins er studmuffin... gott orð sem maður heyrir bara ekki lengur, mjög sorglegt. breytum því!!

þetta er húsið mitt í Otaru er það ekki fínt....

R.I.P.

Hann Húsi er allur. Hann var hrifsaður úr þessum heimi allt of snemma í blóma lífsins. Óþekktur sjúkdómur tók hann frá okkur og hans verður saknað sárt. Jarðaförin fer fram í kyrrþey og blóm og kransar afþakkaðir. Fjölskylda og aðstandendur Húsa þakka stuðning á þessum erfiðu tímum.

ég hef verið að velta því fyrir mér upp á síðkastið hvað maður er í rauninni vitlaus! ég er búin að vera í skóla í 21 ár og á enn eftir slatta! mér finnst ég ekki vera neitt viturri en þegar ég var 5 ára að byrja í Ísaksskóla... þá var lífið einfalt, skólinn var geðveikt skemmtilegur mest megnis bara að syngja og lita ég þurfti ekki að hafa áhyggjur af neinu nema kannski að týna húslyklunum mínum en það gerðist einu sinni í viku svo ég var orðin nokkuð góð í að klifra upp á svalirnar og troða mér inn um gluggann (n.b. ég var svona 80 cm á hæð á þessum tíma svo þetta er ekki möguleiki mér til skemmtunar núna). engar peningaáhyggjur, engar áhyggjur af tilvonandi flutningum, engar áhyggjur af því að snjórinn sem bara vill ekki hætta að myndast hefti leið mína í skólann, engar áhyggjur af framtíðinni, fortíðinni, nútíðinni bara lita og syngja og troða sér inn um glugga. þegar ég var 5 ára þá vissi ég allt, ég vissi að þeir fullorðnu stjórnuðu í rauninni engu, maður þurfti bara að galdra fram eitt og eitt tár og þá fékk maður nákvæmlega það sem maður vildi ( var meira að segja með vikulegt grátatriði í sunnubúðinni til að góðu konurnar þar myndu gefa mér snúð og það virkaði í hvert einasta skipti!) ég vissi líka að ég ætlaði sko ekki að vera eins og hitt fullorðna fólkið þegar ég yrði fullorðin, ég ætlaði sko að halda í það að vera krakki a.m.k innra með mér, maður gerði það ekki. ég vissi hvað ég vildi og hvenær ég vildi það. ég vissi allt sem ég vildi vita já það var gott að vera 5 ára allt var svo svart og hvítt þá .... mmm já var nú reyndar að muna að mér fannst það ekkert gaman á þeim tíma verandi minni en allir og mér fannst ekkert gaman að hafa ekki val um neitt og ég gjörsamlega hataði þegar móðir mín klæddi mig í eins föt og litlu systur mína, sem gerðist ansi oft....... biturðin spyr víst ekki um aldur og ég held að mín hafi byrjað þá og farið versnandi með árunum. ég þakka guði fyrir það samt að vera ekki lengur 80 cm á hæð, það hefði verið vandræðalegt.

hérna á bifröst verður maður að sækja um leyfi til þess að sækja um í skiptiskólana út í heimi. Það eru til að mynda bara tveir sem fá leyfi til þess að sækja um í háskólann í Otaru og venjulega er það þannig að þeir sem bifröst mælir með þeir komast inn.
OG ÉG VAR AÐ FÁ ANNAÐ AF TVEIMUR LEYFUM TIL AÐ SÆKJA UM! JAPAN HÉR KEM ÉG!!

mmm já ég varð eldri um daginn. og af því ég er að verða svona gömul ákvað ég að sækja um skiptinám svo ég geti frestað því ennfrekar að verða ábyrg og fullorðin! ég sótti um að fara til Otaru unversity, í fallega fallega Japan, um University of Manitoba sem er í Winnipeg, Kanada og Portobello College í Dublin, Írlandi. Ohhhhh langar samt mest að fá Otaru!

það er snjór mikill snjór! Ég ákvað að kíkja í bæinn á þriðjudag til að hitta sibbiribbit sem var að koma úr snjó í Norge og Veilí sem kom í bæinn að skoða föt ekki með sveitabragði. Á leiðinni heim lenti ég í óveðri var rúma 2 og hálfan tíma að komast leið sem venjulega tekur rúman klukkutíma! var á þrjátíu alla leiðina frá Borganesi, hef sjaldan eða aldrei verið jafn þakklát fyrir stikur fallegar fallegar stikur sem héldu mér á veginum. En ég komst heil og höldnu heim í heiðardalinn. Daginn eftir var meiri snjór og hvað ákveð ég að gera við fallegu fallegu rauðu þrumuna mína sem hafði svo listilega bjargað mér í gegnum óveðrið án þess að æmta né skræmta kvöldið áður... ég ákvað athuga hvort ég gæti nú ekki komist á stað í skólann á þessum fallega bíl. ég startaði bílnum og jú hún rauk í gang þó ég hefði gleymt ljósinu inní henn alla nóttina. Nú var bara eftir að losa hana úr skaflinum.... en jú hún rauk af stað... aftur á bak því þanngað var minni snjór..... og ég í gleði minni yfir hæfileikum hennar spæni á stað án þess að horfa og beint ofan í skurð. Og nú situr stolt mitt og gleði ofan í skurði og við erum báðar með tár á hvarmi hún ofan í skurði og ég að hugsa um hana ofan í skurði. aumingja aumingja rauða þruman fyrir að þurfa að þjást með svo slæman ökumann innanborðs.

Já nóg búið að gerast síðan síðast: jól, vinna inn að beini, áramót, sibba ammili, vala ammili, tóta ammili og já jesú líka. er komin aftur í sveitina og er í endalausri stærðfræði sem ég veit ekki alveg hvernig æxlaðist að ég er komin í! ég minnist ungrar og saklausrar (já fólk saklausrar) dömu sem leið út úr dyrum MH og lofaði sjálfri sér og öðrum háum rómi að koma aldrei nálægt stærðfræði á ný, a.m.k ekki ótilneydd. En hér er ég í þremur stærðfræðiáföngum og get engum um kennt nema sjálfri mér læst í sveitinni í heimi diffrunar og heildunar sárungra lögfræðikennara með mikilmennsku brjálæði og léttra og laggóðra verkefna í rekstrarhagfræði sem reynast í raun mjög þung og engan vegin laggóð. Já það er gott að vera til... eða eins og lilja hin frækna sagði "lífið er dans á rósum á bleiku skýi"

Lífið er

Lífið er ekki lengur brekka nema þá ef væri niður á við. búin í prófum og fékk metið og hætti löngu á undan ölllum öðrum sem er alltaf ánægjulegt að skilja aðra eftir í skítnum. komin í body shop drauma minna og jólin að koma lífið er ágætt barasta. það verða engin jól án smá hasars í body shop sponsorað af röggu og oddi. drakk mig fulla í gær og er að farast úr þynnkumóral sem er ekki gleðilegt en nauðsynlegt öðru hverju. ætla í leikhús í aften til að vinna upp á móti saurugu líferni gærdagsins með smá menningu. er móðguð út í feminista fyrir að enblína á kjánaleg málefni í stað fá almennilegt jafnrétti! hvaða máli skiptir hvort maður er ráðherra eða frú, ráðseti er kjánalegt orð sem gefur til kynna að ráðherrar þessa lands, konur eða karlar, eru barasta butlerar þjóðarinnar. og hvernig á hjúkrunarfólk að þekkja í sundur kynin ef ekki má setja börnin í bleikt fyrir stelpur og blátt fyrir stráka. hálf kjánalegt að þurfa í sífellu að kíkja í bleijuna hjá þessum nýju þjóðfélagsþegnum. beyglur.

af hverju sá ég ekki þessa búninga fyrir hrekkjavökuna?? kannski get ég nælt mér í einn fyrir öskudaginn......

Já.....

... ég bý í sveit ísbílinn var að banka upp á og selja okkur ís! það er ekki hægt í bænum njaní njaní njaní

Til hamingju með afmælið Marta og Nína. Loksins orðnar gamlar og gráar eins og ég. velkomnar í niðurleiðina :) en jæja nú er nínsulingur á leið af landinu á ný mikill söknuður strax kominn í mig en það er vonandi stutt til jóla og endurkomu hennar. takk fyrir mig á laugardaginn dömur þetta var snilldin ein og bless nínsan mín og til hamingju með afmælið aftur báðar.

Einn stuttur....

.... bara fyrir sibbuna mína.

Platan í hausnum á mér...

.. ég hef ný verðið komist að því að platan sem ég er með í hausnum síðan í víetnamstríðinu er ekki sú gleðiplata sem ég hélt hún væri. hún er að svíkja mig og valda veseni í lífi mínu þessa dagana. eins og ég hef talað um áður lenti ég í veseni með tölvuna mína, en ég fékk hana til baka borgaði handlegg og fótlegg fyrir viðgerð og reyndi að gleyma því að þetta hefði komið fyrir. sömu helgi og ég fékk tölvuna til baka bilaði glænýi síminn minn. hann hætti að leyfa mér að komast inn í missed calls og allt call loggið og hann vildi ekki leyfa mér að slökkva á takkahljóðinu sama hvað ég gerði. ekki mikil bilun sossum en pirrandi í glænýjum síma. hann er núna búinn að vera í viðgerð í tvær vikur. síminn er samt svo gleðilegur að lána mér síma á meðan og ég er þakklát þó ég sé eins og hálfviti með hann því ég kann ekki boffs í bala á hann. en anyways... ég er stórkostlega hamingju söm í skólanum með nýviðgerðu tölvuna mína þegar hér er komið við sögu. vafrandi á netinu, með office 2007 pakkann sem mig er búið að vanta síðan ég hóf nám hérna. ein vika, ein vika af gleði og þá hætti tölvan að virka hún pípti á mig eins og henni væri borgað fyrir það og sagði stórum stöfum windows will not open try later. já gleðiskammtur minn var búinn fyrir árið. ég bruna í bæinn í miðri viku fer með tölvuna í svartækni ( sama fyrirtæki og síðast) og rík inn. enginn í afgreiðslunni. ég æpi tölvan mín er biluð. og rauðhærði maðurinn kemur aftur, " nei blessuð" eins og við værum gamlir vinir, "ertu búin að láta hana bila aftur" ég blánaði næstum í framan og rauðhærði dvergurinn varð hræddur kallaði á ljóshærða vin sinn sem var ólíkt samúðarfyllri. þeir taka afrit af skjölunum mínum láta mig hafa og segjast ætla að reyna að koma tölvunni eins framalega í röðina og þeir mögulega geta. partý hugsa ég kannski verður hún bara tilbúin á morgun. augljóslega er ég of treystandi, ekki nægilega bitur og kaldhæðin á fólk og hegðan þeirra. ég fór á bifröst með gamla garminn á ný. hringdi svo vongóð á föstudaginn og spurði um tölvuna mína ástkæru. ljóshærði maðurinn ( sá rauðhærði var í bakgrunninum) sagði að "hann" hinn guðumlíki hefði sko skoðað tölvuna strax og stoltið í róm hans benti til að ég ætti að vera ótrúlega þakklát. nú sagði ég er hún tilbúin? " nei" sagði hann "harði diskurinn er ónýtur og við erum að bíða eftir honum að utan". harði diskurinn er ónýtur og þeir tóku ekki eftir því fyrir viku þegar hún var í viðgerð og þeim tókst að ná skjölum út af honum fyrir tveim dögum hugsaði ég ætli þeir hafi eyðilagt hann. svartækni hefur tekist að eyðileggja sakleysið í mér, hér eftir verð ég bitur gömul kona með enga samúð með náunganum. svartækni hefur einnig tekist að rukka mig fyrir þessa sakleysiseyðileggingu og láta hverfa öll skjölin úr bókmenntafræði náminu mínu þar á meðal BA ritgerðina mína. það er eins og ég hafi aldrei verið í bókmenntafræði. og ég var líka búin að borga öðrum fyrir að setja XP pro á tölvuna mína, það er horfið og ég þarf að láta gera það aftur. ég er ekki enn komin með tölvuna mína og ekki enn komin með símann. ég held að rafmagnstæki séu ekki fyrir mig. haldiði að ég geti fengið svona handsnúna tölvu??

Lára litla ofurmús

Einu sinni var lítil stelpa sem hét Lára. Hún var alltaf kölluð Lára litla ofurmús af vinum sínum og kunningjum. Það vissi sossum enginn af hverju hún var kölluð þetta, sumir sögðu að það væri vegna þess að pabbi hennar var sagður vera af músaættum aðrir héldu því einfaldlega fram að það væri vegna þess að Lára litla var einfaldlega alger ofurmús og útskýringar væri í raun ekki þörf!!
Hún Lára litla hitti villý voðasæta og gerðust þau hjón. þau áttu hund ef svo skildi kalla og hús en Lára litla ofurmús var ekki nægilega ánægð. hún var ánægð bara ekki alveg nógu ánægð. svo hún skráði sig í ofurhetjunám á bifröst í sveitinna miklu. en lára litla ofurmús var hrædd, hrædd við að fara frá villý voðasæta og maríó gleðihundi til að eyða dögum sínum í sveitinni ein, alein. en það sem lára litla ofurmús vissi ekki var að á leið í sveitina var líka önnur góð og skemmtileg stelpa, hún Inga megarotta sem ætlaði líka að fara að læra ofurhetjufræði á bifröst. þegar lára litla ofurmús frétti af komu ingu megarottu æpti hún af gleði og dansaði um stofuna með maríó gleðihund í fanginu og villý voðasæta á eftir sér. það sama gerði Inga megarotta án hunds og manns. Þær nagdýrastöllur lögðu því land undir fót og hófu ævintýri sitt á bifröst innan um vaxaða poshlinga og appelsínugular glimmergellur. saman standa þær nú gegn því að vera innlimaðar í glimmersamfélagið og við getum fylgst með ævintýrum þeirra á komandi mánuðum hér á gervahverfi alþýðunnar...
...framhald í næsta þætti...