uppgefningur

ég gefst upp algerlega. ég hef löngum verið á eftir landanum þegar kemur að tækninni. ég neita að fá mér nýtt sjónvarp þó mitt sé háaldrað og svo lítið að stækkunarglerið fær mikla notkun(það er þó nýrra en tryllitækið hennar Lilfríðar... reyndar erum við öll yngri en tryllitækið hennar lilfríðar heimurinn varð til á eftir tryllitækinu hennar Lilfríðar) síminn minn var gamall ekki með myndavél, ekki með pólófónmókónówhatchamacallit tónum og engu hringja í og úr eitt og eitt sms. kunni smá á tölvur, word, exel og fínt lítið teikniforrit sem fylgdi með tölvunni. tímarnir hafa breyst, núna er ég komin með nýjan síma sem getur kíkt á emailinn minn á meðan hann tekur upp samtöl og myndir og bluetoothar hvað sem það nú er. hann hringir með silfurbarkarödd James Brown og sms hljóðið hræðir gamlar konur í bónus. ég kann á msn, ég blogga og núna nýverið er ég komin á myspace sem eftir því sem ég best fæ séð er allt fullkomlega tilgangslaust því eina fólkið sem ég tala við á þessu dóti er fólk sem ég hitti andlit í andlit með reglulegu millibili. ég kann líka að dánlóda og er meira að segja í "elítunni" á torrent.is. hvað varð eiginlega um einföldu tímana þegar maður fékk ekki fráhvarf við það eitt að yfir gefa tölvuna og andarteppu þegar síminn náði ekki sambandi. fallegir gullnir dagar þegar einhver dínglaði á dyrabjölluna og spurði hvort inga væri heima og mætti koma út í leiki. dagar þar sem maður var ekki grýttur fyrir að kunna ekki á myspace og skyrpt á mann fyrir að eiga síma sem var tæplega tveggja ára. og nú eru þeir komnir með eina vitleysuna enn... maður er ekki maður með mönnum ef maður er ekki með facebook hvað sem það nú er. ég gefst upp. ég er flutt upp í sveit. veriði bara margblessuð og sæl.

tarantínó er kominn til baka!! ég fór að sjá Death proof og mikið assgoti er hún skemmtileg!! þetta verður held ég nýja girlpower myndin... eins og öllum öðrum vonnabý kúl fólki hefur mér alltaf fundist tarantínó vera góður. allt sem hann kemur nálægt er að einhverjum hluta vegna alveg frábært. en upp á síðkastið hefur maðurinn verið að bregðast mér... Kill bill 1 var fín en sú seinni var barasta ekki upp á marga fiska. væmin kjánaleg og engan veginn nægilega stílfærð. og svo setur tarantínó litli nafn sitt við viðbjóð sem hostel. mynd eftir mann sem er augljóslega ansi truflaður á geði.. ekki þar með sagt að tarantínó sé það eigi hann hefur bara vit á að hafa betri hemil á sér að minnsta kosti svona til að byrja með. en núna hefur sá gamli snúið aftur. kominn á sinn stað með minnsta leikna hlutverkið í sinni eigin mynd ooooog myndin er glimrandi frá upphafi til enda. kurt russell rúlar.

sumar og gleði

já sumarið er komið og það er gaman. ég missti reyndar af heitasta sólardeginum vegna þess að ég fór á höfn í hornafirði og þar var enn þá vetur! gaman enga að síður. ég og vala fórum í rómantíska siglingu um jökulsárlónið og stálum okkur síðan jaka og hristum bailey´s, bailey´s er fallegur og góður með 1000 ára gömlum klaka. myndir koma síðar af þessum stórkostlega drykk. mér var bent á nýtt nafn fyrir bóndabæinn minn í framtíðinni. ekki minni-pulsa eins og nú er orðið frægt heldur bitra og viti menn ég fann húsið sem um var rætt og það var ekki sjabbý maður gæti nú bara breytt um skoðun eða sameinað minni bitra pulsa eða pulsu minni bitra bitri minni pulsu eða something....

ÓKEY.......

Já já eitthvað að segja segiði....mmmm já ég ætla að segja ykkur frá fallega fallega froskinum mínum honum Húsa.... u já þá er ég búin að því nema já hann er grágrænn og pínkulítill næstum halakarta. og meira að segja uuuu það er sumar og ég var að útskrifast sem var mjjjjjög gaman og þið sem ekki mættuð eruð núna á svörtum lista í minni bók og þar er ekki gott að vera.
mmm já ætla í hallgeirsey þar næstu helgi til að vera full og kjánaleg eins og unglingur einhver sem vill koma með. mmm já hef ekkki meira að segja takk....

bestu helgi...

í langan tíma var að ljúka. fór á skóda ljóta fallega 450 kílómetra til litlu litlu hafnar í hornafirði og heimsótti ljúflinginn hann Markús og kjánalúsina móður hans. barnið er með eindæmum fallegt... held hann falli í minn helming fjölskyldunnar.... og mamma hans er ágæt líka. ég sá hesta og kindur eins og gengur og gerist í sveitinni. við fórum í sjóferð og vala var kapteinn ketkrókur. fengum að prófa fjórhjól í fjörunni og ég held ég sé ástfangin af græjjjunni, ef ég fæ einhvern tímann meira útborgað en 4 krónur á tímann þá ætla ég að kaupa mér svona strax. takk takk fyrir mig vala, völu mamma, völubróðir, völusonur, völuhundur, völuhestur og völuvinir. og til að gera helgina ennnnnnn betri skal farið á öldurhús borgarinnar og það á sunnudegi. hef ekkert nema gott að segja um hvítasunnuna. skódi ljóti fær hvíld enda búinn að standa sig eins og hetja farandi 930 kílómetra á einni helgi!

hún kom...

hún sá og hún skrifaði BA ritgerð. nú hættir gamanið og praktíska lífið byrjar....partý

og sibbsen kemur heim í dag í faðm fósturjarðarinnar velkomin heim sibban mín.

fór í bíó í gær í miðjum ritgerðarsmíðum, gáfulegt ekki satt?
allavega fór að sjá Perfect stranger og bjóst nú sossum ekki við neinu og hún var alveg ágæt, bara svona bandarísk skemmtun. það sem kom mér hins vegar á óvart var hversu mikið magn af áfengi var í myndinni ( og já ég veit ég hljóma eins og gömul skorpnuð kelling en mér er bara alveg sama) aðalpersónurnar sáust nær aldrei án þess að hafa bjór, vín eða kokteil í hönd og öll atriðin hófust á einhvers konar áfengisflöskuopnunum. og aðalpersónan sást held ég einu sinni án áfengis og það var í sturtu og hún hljóp nánast í ískápinn á eftir til að sækja sér bjór. gott líf, skorpulifur er töff

allt í lagi ég er vön að væla, að kvarta, að skammast og vera yfirleitt fremur reið út í heiminn og íbúa hans. og allt í lagi ég geri mér fyllilega grein fyrir að ég hljóma eins og asni mestan hluta tímans en ég reyni þó að halda ranti mínu og orðagubbi fyrir mig og fólki sem er næst mér þá og þá stundina. og ég ætla ekki að hætta því. hefur einhver gluggað í tímaritið sem kom inn um lúgur landsmanna í vikunni, blaðið sem heitir því fjálega nafni 103 tímarit. á að vera einhvers konar auglýsingabæklingur um kringluna og verslanir hennar. jú jú allt gott og blessað, greip þennan bækling gluggaði í hann sjá sætan kjól, skó sem mig langar í og allt allt allt of dýrt hálsmen. svo fór ég að skoða blaðið nánar. framan á blaðinu er mynd af fjölskyldu, krakkinn er einn upp á eldhúsborð að skreyta köku á meðan mamma situr fyrir neðan í snípsíðum kjól með útglenntar lappir. var ekki verið að kvarta yfir fermingarbæklingnum og dónalegum myndum af smástelpum. svo fletti ég lengra, þetta virðist vera eitthvað þema í blaðinu svona fjölskyldu þema þar sem fleiri myndir af þessari hamingjusömu fjölskyldu. mamman sífellt í fínum fötum og horfir ekki á börn sín, hálf nakin í kynæsandi náttkjól í rúminu umkringd börnunum. ok smart. svo kíkti ég á textann, augljóslega er það verk manneskjunnar sem fann upp á þessari snilldarhugmynd að segja foreldrum hvernig best væri að ala upp börn sínog haldast jafnframt í tískunni. og ráðgjöfin inniheldur: þú lætur börnin bara elda og baka þá sparast tími og þú þarft ekki að hafa ofan af fyrir þeim. ef þau eru fleiri en eitt að elda eða baka er betra að fylgjast með þeim til að forðast kekki í matnum! svo verðuru að hafa bræður í sama herbergi og leyfa þeim að slást, til að forðast ferðir á slysavarðsdeildina er samt betra að hafa yngri bróðurinn með hjálm. inni. alltaf. og já börn eiga ekki að borða sykur og ekki hundar heldur. pant að þetta blað komi út aftur og sama manneskjan hanni konseptið, skemmtunin er augljós.

lilja sýndi mér þetta og ég vissi að hún myndi ekki setja þetta inn svo ég geri það bara... argandi snilld:

http://www.youtube.com/watch?v=R_kLwQJUqYU

ættingjar

ættingjar... þú getur ekki valið þá og þeir völdu þig ekki en þið þurfið enga að síður að deila plássi með þeim i einhverri veislunni eða erfidrykkjunni nokkrum sinnum á ári. mínir ættingjar eru sossum allt í lagi nema þau hafa þau áhrif á mig að mér líður eins og ég sé vel gölluð eða að minnsta kosti svakalega ófríð þar af leiðandi að ég er ekki með sjö börn hangandi utan á mér og einhvern aumingja í eftir dragi sem kallast kærasti/unnusti/ eiginmaður. Ég er í augum ættingja minna eldgömul piparjónka sem á sér ekki viðreisnarvon. Þess má geta að þetta er sama fólkið og heldur að það sé í fínasta lagi að vera óléttur löngu fyrir tvítugt! jæja það er svartur sauður í hverri fjölskyldu og mér til mikilar hamingju er það ég í minni. ég var allavega betri í þeirra augum þetta árið verandi orðin ljóshærð en ekki rauðhærð svarthærð eða sköllótt þökkum gvuði fyir það...

það er ótrúlega mikið til af skrýtnu fólki. ég var í röðinni á oliver um helgina, standandi undir leku skýli með skríl sem ég hafði takmarkaðan áhuga á að vera nálægt og áfengisþokan að hverfa hratt á braut. jú ljósi punkturinn var nú að ég var að djamma með systur lúsinni minni og það hef ég ekki gert í langan tíma. allavega skríllinn í kringum mig var í meira lagi skrítinn eins og áður kom fram. einhverja hluta vegna voru nær allir að tala um að Jude Law hefði verið þarna kvöldið áður og að hann/hún eða það hafi hitt stjörnuna góðu og nú væri viðkomandi besti vinur/vinkona/ástkona stjörnunnar. ég vona Jude laws vegna að hann hafi ekki hitt þetta ágæta fólk kvöldið áður og þaðan af síður orðið svo heillaður að orð finnist eigi.
ásamt aðdáendaklúbbi Mr. Laws voru þarna í röðinni stærsti dvergur í heimi sem var í fylgd með minnsta risa heims. skeggjaða konan og sterki maðurinn voru víst farin heim, hún var búin að drekka of mikið og hann ákvað að bera hana heim.

það væri óskandi að lífið væri eins og sjónvarpið... maður gæti átt í rifrildi þar sem hin manneskjan grípur aldrei framm í fyrir þér og hustar á þig. þú þarft aldrei framar að segja bless í´símann og getur gengið út úr herbergi í miðju samtali vegna þess að þú ert búin að segja það sem þér finnst og enginn stöðvar þig. ef einhver móðgar kærustuna/kærastann móður þína föður eða bara einhvern er alltaf lausnin að gefa viðkomandi einn á trýnið, hann/hún fellur eftir eitt högg stórhneykslaður/uð með hönd á munni en gerir ekkert til baka. allir eiga í ótrúlega tímafrekum dramatískum vandamálum sem láta okkar einföldu smávandamál eins og að skila BA ritgerð líta út fyrir að vera bara kjánalegar áhyggjur smábarna....já ef lífið væri sjónvarp

I am a Kajak hear me roar!

jú jú það er í fínu lagi að fylgjast með teiknimyndasögum, að líka vel við þær og jafnvel að ramma þær inn og hengja á veggina hjá sér en er ekki full langt gengið að skýra barnið sitt Kal-el, vesalings drengurinn verður að aumingja með þetta nafn það er nokkuð ljóst. Nicholas Cage hefur líklega alltaf verið frekar furðulegur en þetta er nú einum of...

finnst ykkur stundum eins og einhver annar noti íbúðina/húsið/herbergið sem þið eigið meðan þið eruð ekki þar. ég hef fengið þessa tilfinningu meira og meira upp á síðkastið. mér hefur fundist þetta frá því ég flutti inn á bergþóruna en verandi mesti scatterbrain í heimi hef ég ekki pælt meira í því þegar ég finn dótið mitt á öðrum stað en mig minnti að ég hefði lagt það frá mér en nú er þetta farið að keyra út yfir allan þjófabálk. ekkert sem ég á er á réttum stað. og ég finn ekki lengur kjúklinginn sem ég veit að var inní frysti og frystihólfið mitt er á stærð við frímerki, ætti ekki að vera auðvelt að týnast þar inni! það er erfitt að hugsa um það að einhver annar noti dótið mitt og sé í íbúðinni minni sérstaklega þegar maður er svo þunnur að manni er illt í hárinu!

það er kominn febrúar. ekki merkilegar fréttir kannski en gerir það enga að síður að verkum að ég virðist hafa komist í gegnum fyrsa mánuð þessa ágæta árs án þess að taka nokkuð eftir því. allavega það er kominn febrúar.

ég hef í gegnum tíðina forðast það að horfa á fréttatímann, fyrst af því að ég nennti því ekki, fullorðið fólk að röfla hver nennir því. núna horfi ég ekki á fréttirnar því að það gerir mig sorgmædda, reiða og bitrari en ella. misnotkun á öllum tímum, aldri og kynjum. fyrirmenn í þjóðfélaginu standa jafnvel fyrir því. bandamenn að skjóta niður bandamenn óvart.... æi úpps ég missti sprengjuna mína á gaurinn helduru að það sé ekki í lagi? selja ungabörn í rússlandi fyrir 40000 kall, ætli maður finni greyin ekki ódýrara annarsstaðar, barn fyrir 40000 chihuahua fyrir 250000 það er fullkomið réttlæti. laminn með garðslöngu fyrir að setja spýtu í klósettið. sendur á barnaheimili í fimm ár fyrir að líka illa við yngra systkinið þitt, þess má geta að barnaheimilið var þekkt fyrir alls konar misnotkun heimurinn er að fara til fjandans. ég ætla bara að halda áfram á að horfa á lois og clark og þeirra dásamlegu vandamál, þið megið eiga fréttirnar og restina af raunveruleikanum

Drottning á heimilinu!

jáhhhh á bernsku heimili mínu er drottning, alvöru hreinræktuð fegurðardrottning. litla systurlúsin mín var kosin ungfrú Bifró í gærkvöldi, sér til mikillar ánægju. til hamingju systur lús með fegurðar sigurinn!!!

af-jólun

að jólaskreyta íbúðina mína í fyrsta skipið var eitt það skemmtilegasta sem ég hef gert í langan tíma(segir kannski meira um leiðindalífið mitt en nokkuð annað). ég gat skreytt eftir mínu höfði á mínum tíma og haft kveikt á seríum lengur en í klukkutíma í senn(eigandi föður sem er eldhræddasti maður veraldar er ekkert gaman í desember). ég valdi litina sjálf og setti allt upp sjálf, negldi meira að segja nokkra nagla í veggi, hjó neðan af jólatrénu sjálf og passaði að það fengi nóg að drekka allt sjálf. og núna í mesta skammdegi ársins er ég neydd af samfélaginu til þess að taka allt fallega fallega dótið niður og setja það í kassa fram á næst ár! lífið er ekki sanngjarnt. ég vil ekki af-jóla íbúðina mína hún verður niðurdrepandi þegar rauður og hvítur bjarmi lýsir hana ekki upp. en ég er samfélgaslega hneigð og því ætla ég að gefast upp og taka niður jóladótið í dag með sorg í hjarta og tár á hvarmi, er einhver sem vill ættleiða lítillega notað jólatré?

grátur...

og þau fóru. Sibba, andri og áslaug fóru á vit skotanna. vala með nýju kynslóðina til hafnar. lilja á fund fiskanna. marta á fund vitleysinganna. auður, davíð, halla, gyða og aðrir bókmenntafræðingar úr skólanum. eiríkur og bergur á vit vinnunnar. lára til kærastalands og einn situr maður eftir með sárt ennið í skólanum og það eina sem ég vildi að færi kom aftur...kafaldssnjór!
grenjað á gresjunni