það eru allir að flytja út frá foreldrum sínum um þessar mundiR betra seint en aldrei. martan er að flytja inn á stúdentagarðana og nanna líka til hamingju fólk! mmm fór að skoða íbúðina hennar mörtu í gær og sótti í leiðinni myndavélina mína sem hefur verið í heimsókn hjá ungri dömu í hálft ár! nýjar myndir af síðasta djamminu sem þessi myndavél var viðstödd er því á myndasíðunni. myndirnar eru frá 13 jan.... geri aðrir betur

ég get svo svarið að biturðin minnkar með hækkandi sól og hita. bláminn hverfur einnig og ein og ein frekna stingur sér inn. sífelld innivera er horfin og útivistarveran í mér vaknar. útilega á næsta horni og til hamingju með miðvikudaginn. burtflognar kjánalýs snúa heim í hreiðrið og bjórdrykkja í hádeginu er merki um sól ekki alkahólisma. gleðilegt sumar loksins fólk

það er með ólíkindum hvað tímasetningar geta skipt miklu máli. tíminn frá júni fram í september er til að mynda að mínu mati töluvert skemmtilegri en október og febrúar og mars. veit ekki hvers vegna samt. ú ég ætla að kjafta lára er komin heim velkomin heim tútts

hin hliðin

ég hef komist í tæri við dökku hliðar íslands. ég fór mér til mikillar hrellingar í ljós áðan! við gengum þarna inn við systurnar, hún að sjálfsögðu á heimavelli og ég eins og eskimói í afríku! við biðum í röð í þúsund gráðu hita og ég byrjaði að sjá eftir þessari ákvörðun minni! meðan á biðinni stóð hófst ég handa við að skoða fólkið í kringum mig og leið enn meira eins og álfi út úr hól! allir þarna inni voru mjög dökkir á hörund og réðu vel við fyrrnefndann þúsund gráðu hita. ég hins vegar stóð þarna skjannahvít og fallega bleik í framan að kafna úr hita. svo var nafn systur minnar kallað og hún skildi mig eftir meðal ókunnugra og steig í bakherbergið. ég beið þó ekki lengi áður en mitt nafn var öskrað upp og ég hrökklaðist bak við. þar hófst leit mín að klefa nr. 6. ég opnaði sturtur og klósett og skáp áður en nr.6 blasti við mér. þegar í klefann kom stóð upp við vegginn risastór geimskip! eitthvað hafa ljósabekkirnir breyst síðan ég fór síðast. ég lagðist í bekki og setti á mig gleraugun og beið ljósin kviknuðu stiknunin hófst. geimskipið rumdi og humdi og splæsti jafnvel í það að spreyja á mig volgu vatni öðru hverju, góð hugmynd en ekki sú besta án viðvörunnar... fólkið í kring hefur haldið að ég væri að farast, öskrandi í tíma og ótíma. þegar loks slökknaði á bekknum hrökk ég í kút og klæddi mig æddi fram með skónna í hendinni og út í andrúmsloftið, eins og karfi í framan og það eina sem upp úr krafsinu fékkst var bleikara litarraft en áður og handfylli af freknum. og ég er 850 kr fátækari!
það verður langt í næsta tíma! ætli bekkurinn verði enn stærri þá?

það er alveg ótrúlegt hversu heimskulegt dagatalið er! af hverju eru 365 dagar og 1/4 í árinu og af hverju eru ekki bara allir mánuðirnir jafnlagnir, við þurfum einhverja heimskulega vísu til þess að muna hvort það séu 31 dagur eða færri í hverjum mánuði og samt tekst manni að verða fyrir vonbrigðum þegar fyrsti er ekki fyrsti heldur 31 og maður er barasta ekkert að fá útborgað! hver stjórnar þessu eiginlega? við ættum bara að hafa mánuðina númeraða frá einum og upp í 12 og þeir væru allir 30 daga. biturð mín minnkar ekkert og ég þoli ekki vorið og þar hafiði það

hvað finnst ykkur svo um glæsimennið Eyþór Arnalds?

sumar sól og stanslaus hamingja bíða mín handan við miðvikudaginn og enga að síður er ég full af reiði og biturð ekki nýtt sossum. ég er viss um að sólin og sumarið verða horfin á miðvikudaginn, sólin kemur ekki aftur í sumar það er ég líka viss um og er ég sitt hér í odda upplýsinganna og horfi út um gluggan í von um að geta að minnsta kosti horft út og notið sólarinnar í glugganum yfir fallegum stíg og grænu grasi eru vinnuvélar skítur og drulla það eina sem ég sé. hljóðin gera mig vitlausa, að minnsta kosti vitlausari og ég er að hugsa um að slá prófinu upp í kæruleysi og hlaupa út í sólina og fá mér bjór. veit samt að ef ég læt undan löngunum mínum myndi rigna eldi og brennisteini og hamingjusama eftirmiðdegið mitt myndi hverfa í snjóstormi.

biturð reiði og vonbrigði lita þessa síðustu daga prófa vonandi er lífið handa miðvikudags betra, vonin er þó þunn

ég hef verið að velta því fyrir mér í langan tíma hvað vantar eiginlega í okkur íslendinga, erum við svona af því að forfeðurnir eru of skildir eða er uppeldið bara svona heimskulegt? við sættum okkur við allan andskotann, látum taka okkur aftan frá af olíurisum og brosum svo framan í heiminn þegar þeir þurfa að borga einn tíunda af illa fengnum gróða sínum í sekt og svo lækkar bensínverðið barasta ekki boffs.
við höfum líka löngum talið okkur trú um að hlutirnir hérna séu svona dýrir vegna þess að það er svo helvíti dýrt að flytja þá inn... af hverju kosta þá helvítis páskaeggin milljóna kall á grammið. og af hverju látum við selja okkur kælt slef í glasi með járnbragði á 600 kr. 600 kr. ég þykist nokkuð viss um að "aumingja" bareigendur þessa lands kaupi ekki bjórbyrgðirnar sínar á 600 kall glasið, ekki einu sinni 60 kall og við brosum bara enn breiðar beygjum okkur framm enn einu sinni. og svo ég haldi nú áfram af hverju lækka gamlir geisladiskar ekki í verði, ég vil ekki kaupa mér 2unlimited disk frá 92 á sama verði og glænýja ofurdiska! (ég vil reyndar barasta ekki eiga 2unlimited)
við vinnum alltof mikið fyrir þessum örfáu aurum sem við svo eyðum í allt allt allt of dýra hluti, já að vera íslendingur er frábært, gerist ekki betra, en við hverju var svo sem að búast af fólki sem kaus davíð oddson yfir sig 100 sinnum í röð.

spurning um að yfirgefa landið eða hlusta á rússneska herforingjann og gera ísland að fangaeyju fyrir hættulegustu glæpamenn heims, segðu þeim að sígarettur kosti 580 kall pakkinn og reyndu svo að lifa það af!

hvað varð eiginlega um þetta ár og kannski bara síðasta ár líka? ég verð orðin 100 ára eða dauð hvort sem kemur á undan áður en ég hef tíma til þess að bregðast við. það er eins gott að einhver ykkar þarna úti finni upp vél til að gera mann ódauðlegann annars kem ég engu í verk framar. hmmm það sem ég gæti gert með ódauðleika ú eða ósýnileika og að geta flogið. er ekki einhver til í að redda þessu bara sem fyrst?

að horfa á sjónvarpið er eitthvað sem ég geri meira af en hollt getur talist...ég ætla ekki að hætta því, en ég komst nokkuð nálægt því að vilja aldrei framar kveikja á heittelskuðu sjónvarpinu mínu í gær, á skjá einum voru þeir að sýna beint frá ungfrú reykjavík, jújú það er sossum pirrandi í sjálfu sér að eyða tveim tímum af fínum dagskrá tíma í þessar beyglur(biturð) en þegar að þær tóku að dansa þrjár og þrjár saman við eitthvert hippeti hopp lag þá hélt ég að dagar mínir væru taldir. þetta er með því vandræðalegra sem ég hef séð í íslensku sjónvarp og stelpugreyin sem örugglega hafa ekkert búist við að þurfa að skekja á sér rassin fyrir framan alþjóð voru hreint alveg jafn vandræðalegar. ég held að nýr aumingjahrollur hafi verið fundinn. svo var stelpuafglapinn sem vann alveg kostuleg á svipinn, eins og hreindýr í framljósum! skilið þessum tveimur tímum til baka líf mitt verður aldrei samt.

skattaógeðisviðbjóður

það er alveg stórmerkilegt að eyða deginum í smáralindinni, ekki þar með sagt að maður geri það án þess að fá borgað. fólkið sem mætir í smáralindina fallegu klukkan 11 á fallegum laugardagsmorgni þegar sól skín í heiði og maður ætti að sitja í heita potti einhverstaðar úti á landi er ekki í lagi. en það er mjög skemmtilegt að fylgjast með því út um neon upplýstan glugga bodyshop. ég sá elstu konu í heimi labba framhjá á furðugóðum hraða. ég sá mann í wifebeater og stuttbuxum og sandölum með flugstjóragleraugu, hann greip sólina með báðum höndum hélt að það væri komið sumar. ég sá fullt fullt af skemmtilegum útlendingum með bros á vörum sem aðeins fólk sem er ekki í heimalandi sínu getur sýnt. ég sá lítinn strák að þefa upp úr ruslatunnu og verða steinhissa yfir því að lyktin væri ekki góð. ég sá konu með skrýtnar augabrýr og mann með eina alveg eyrnanna á milli. ég sá og hlustaði á konu segja mér frá því að það væri víst til krullukrem í bodyshop jafnvel þó að ég væri búin að sýna henni fram á að það væri ekki satt. ég fékk lífssögu húsmóður sem býr í hafnafirðinum á fimm mínútum, býst við að það hafi verið styttri útgáfan.
ég sá minnsta hund í heimi.

það var ekki mikið að gera í vinnunni

mér hefur löngum þótt alveg nóg um fjölda ofurhetja og hæpið sem er í kringum teikningar/teiknimyndir/bíómyndir með þessu fólki í aðalhlutverki. það er allt saman gott og blessað að fagna því að vitleysingar í allt of þröngum fötum ákveða að bjarga heiminum einn glæpamann í einu en hvers eiga misheppnuðu ofurhetjurnar að gjalda? hver gerir bíómynd um næstumósýnilegamanninn eða skrifar teiknimyndasögu um meðofnæmifyriröllukonuna?
á tímum umburðalyndis ættum við að taka höndum saman og styðja þessar misskildu hetjur, þær eru eins og rauðhærðir: meingallaðir en geta bara ekkert gert að því.

allt vald til minnihlutans

mamma mín sokkastelarinn

hmmm ég var að velta fyrir mér upphafi sitthvorsokkurinnveikinnar sem ég hef þjáðst af í nokkur ár og komst að þeirri niðurstöðu eftir vandlega ígrundaðar hugsanir og margar kjánalegar hugmyndir að líklegasta lausnin væri sú að móðir mín er sokkaþjófur! mind jú að það telst kannski ekki þjófnaður ef hún hefur verslað á mig sokkana í einskærri skömm yfir fallegum götóttum sokkum með blúndu á. en enga að síður fékk þessi grunur minn byr undir báða þegar ég flutti burt frá fyrrgreindri móður... ég hef fundið æ fleiri samstæða sokka með hverjum deginum sem líður og býst við að von bráðar hverfi þessi sjúkleiki af fótum mér og við getum minnst þessa daga með bros á vör og tár á hvarmi.

í fyrsta skipti í mörg ár entist ég út allan óskarinn bara til þess að sjá hver fengi verðlaunin fyrir bestu myndina. þetta var leiðinleg athöfn með leiðinlegum þakkarræðum og hóstinn var ekkert spes fyndinn og leiðindaliðið var sífellt að gjamma yfir brandarana til þess að útskýra eitthvað sem enginn vill vita. og svo þegar að maður er búinn að fá að vita hver vinnur hitt og þetta hlusta á leiðinda venjulegt fólk sem er ekkert frægt þakka mömmu sinni fyrir stuðninginn og verða fyrir vonbrigðum með akademíuna með val hennar á nær öllu þá galdra þeir ásinn úr erminni og segja mér að leiðindamyndin Crash vinni fyrir bestu myndina á árinu! hún var meira að segja ekki sýnd á árinu! frábært gleði að vaka yfir þessu dóti!


vildi að það snjóaði meira eða kæmi meiri sól, að einhver sem stjórnar þesssu gæti bara ákveðið sig! og að ég myndi hætta að tala svona mikið um veðrið!

þetta er ekki dagur daganna.
til að byrja með var ritgerðarpróf í dag og kennarinn minn ákvað að taka af mér glósurnar sem ég hafði gert fyrir ritgerðaprófið, ætli hún haldi að ég hafi svindlað? hún sagðist bara vilja skoða þær í samræmi við ritgerðina mína? það væri nú alveg eftir mér að láta reka mig úr háskólanum vegna svindls og ég fékk ekki einu sinni að svindla almennilega, hent út fyrir asnalegann misskilning töff.

og ofan í það þá gleymdi ég að kaupa árshátíðarmiða, jæja það er alltaf næsta ár. að vera heima á föstudegi að horfa á charmed er ekki svo slæmt er það nokkuð?

og það er allt í drasli heima og ég er ekki með stöð 2 og er alveg dottin úr nágrönnum.

ljóti helvítis dagurinn vona að hann komi aldrei aftur

sól skín í heiði og boðar að það sé sumar á næsta leyti. og mikið er ég fegin, maður getur skriðið upp úr svartnættis púpunni og brosað hamingjusamur út í lífið. leiðindavetur með engum snjó alveg að baki og mál til komið að dusta ryk af sandölum og sólgleraugum. árshátíð handan við hornið og maður veit ekkert hvað skal gera eða í vera. kannski bara grímuball í staðinn.

sibba á leið til láru öfundsýkin alveg að drepa mann og mús og vonandi skemmta þær sér jafnvel og við eigum eftir að gera í allsherjarpartýinu sem við höldum alltaf þegar þær fara af landi brott.

bless sibbiribbit og knús til láru kláru

mmm erfið helgi.... hefði ekki átt að djamma held ég svona á leiðinni í próf. gerði nákvæmlega ekkert á sunnudaginn þanngað til móðir mín ástkær sendi handrukkarann sinn að sækja mig í mat vegna þess að hún hafði gert svo stóra máltíð.... ætli hún sé að reyna að senda mér skilaboð... hringjum í Ingu af því eigum svo mikinn mat? mmmm nei kýs að taka því ekki þannig...
hver ákvað að setja kennarana yfir ég bara spyr.. tvö próf í verkefnavikunni? hver stakk upp á því og svo er líka tími á föstudaginn, það er ekki það sem vikan gengur út á. búið að ala mann upp í að fá þessa fallegu fríviku til þess að ná upp bjórdrykkju fyrir páskafrí en neiiii höfum próf og svo annað og svo hmmm tíma.
segjum þessum kennurum upp og fáum okkur öl á þeirra kostnað.

skál fyrir stundakennaranum.

mér er ekki vel við daginn í dag. ég vaknaði í morgun og hélt að það væri þriðjudagur. ég hélt mér í þeirri veiku von þar til út fyrir húsins dyr var komið og allir löbbuðu um með sykursætt bros á vör og önduðu frá sér bleiku skýi valentínusar. ég hélt áfram að halda í von um venjulegan þriðjudag þar af leiðandi að við erum íslensk og ekki jafn væmin þjóð og margar aðrar. svo fór ég inn í strætó. þar var enn fleira fólk með bleikt bros á vör og bílstjórinn óskaði mér til hamingju með valentínusardaginn. en þar af leiðandi að ég er vongóð og geðgóð ung kona ákvað ég að halda í vonina um venjulega þriðjudag ögn lengur. og fór inn í búð. þar réðst á mig eldri kona og spurði hvað ég hefði fengið í valentínusargjöf. þegar ég hváði og sagði ekkert horfði hún á mig með samúðaraugnaráði og sagði "kannski næsta ár". áður en ég náði að bregðast við var hún horfin inn í ostadeildina. vonin er brotin og þessi þriðjudagur verður ekki venjulegur framar, hans verður minnst sem dagsins þar sem vonin dó.

með hverri mínútunni sem líður þar sem í bý fallega pöddufulla húsinu mínu elska ég miðbæinn og tilveruna þar meira. hvar annarsstaðar getur maður legið upp í rúmi og hlustað á rigninguna leka niður skemmdu skemmdu þakrennuna með fallegu fosshljóði. og ef maður þarf ekki að pissa á 7 sekúndna fresti af þessu fallega fosshljóði sjá nágrannarnir um það að vera sífellt á klósettinu. nei annars ég er ánægð með sumarbústaðastemminguna í fallega fallega húsinu mínu og á eftir að eyða löngum stundum þar, með öllum nýju silfurlituðu gæludýrunum mínum.

þetta er skrýtin byrjun á ári, Láran horfin, komin með eigin íbúð, orðin gömul, skil ekki skólann(reyndar ekki svoo skrýtið, og svo ofan á allt annað er bara komið sumar í febrúar. sannir íslendingar vilja ekki sumar í febrúar sérstaklega þegar almennilegur snjóvetur á enn eftir að láta sjá sig.

kveðjur frá öllum pöddunum á bergþórunni

það er ekki góð byrjun á fallegum föstudegi að maður drulli sér framúr fyrir allar aldir til þess að labba í grenjandi rigningu niður í skóla! maður er blautur þreyttur svangur og ansi hreint pirraður og svo sest maður niður og er að kafna úr hita og bíður þess að kennarablókin komi... sem gerist ekki! hann mætti ekki í tíma helvískur, rúmið mitt var svo freistandi en ég stóðst freistinguna. hefði betur sleppt því. jukkk vona að bjórinn hjálpi mér að skríða upp í venjulegan pirrileikastöðul