ég hef verið að velta því fyrir mér upp á síðkastið hvað maður er í rauninni vitlaus! ég er búin að vera í skóla í 21 ár og á enn eftir slatta! mér finnst ég ekki vera neitt viturri en þegar ég var 5 ára að byrja í Ísaksskóla... þá var lífið einfalt, skólinn var geðveikt skemmtilegur mest megnis bara að syngja og lita ég þurfti ekki að hafa áhyggjur af neinu nema kannski að týna húslyklunum mínum en það gerðist einu sinni í viku svo ég var orðin nokkuð góð í að klifra upp á svalirnar og troða mér inn um gluggann (n.b. ég var svona 80 cm á hæð á þessum tíma svo þetta er ekki möguleiki mér til skemmtunar núna). engar peningaáhyggjur, engar áhyggjur af tilvonandi flutningum, engar áhyggjur af því að snjórinn sem bara vill ekki hætta að myndast hefti leið mína í skólann, engar áhyggjur af framtíðinni, fortíðinni, nútíðinni bara lita og syngja og troða sér inn um glugga. þegar ég var 5 ára þá vissi ég allt, ég vissi að þeir fullorðnu stjórnuðu í rauninni engu, maður þurfti bara að galdra fram eitt og eitt tár og þá fékk maður nákvæmlega það sem maður vildi ( var meira að segja með vikulegt grátatriði í sunnubúðinni til að góðu konurnar þar myndu gefa mér snúð og það virkaði í hvert einasta skipti!) ég vissi líka að ég ætlaði sko ekki að vera eins og hitt fullorðna fólkið þegar ég yrði fullorðin, ég ætlaði sko að halda í það að vera krakki a.m.k innra með mér, maður gerði það ekki. ég vissi hvað ég vildi og hvenær ég vildi það. ég vissi allt sem ég vildi vita já það var gott að vera 5 ára allt var svo svart og hvítt þá .... mmm já var nú reyndar að muna að mér fannst það ekkert gaman á þeim tíma verandi minni en allir og mér fannst ekkert gaman að hafa ekki val um neitt og ég gjörsamlega hataði þegar móðir mín klæddi mig í eins föt og litlu systur mína, sem gerðist ansi oft....... biturðin spyr víst ekki um aldur og ég held að mín hafi byrjað þá og farið versnandi með árunum. ég þakka guði fyrir það samt að vera ekki lengur 80 cm á hæð, það hefði verið vandræðalegt.

hérna á bifröst verður maður að sækja um leyfi til þess að sækja um í skiptiskólana út í heimi. Það eru til að mynda bara tveir sem fá leyfi til þess að sækja um í háskólann í Otaru og venjulega er það þannig að þeir sem bifröst mælir með þeir komast inn.
OG ÉG VAR AÐ FÁ ANNAÐ AF TVEIMUR LEYFUM TIL AÐ SÆKJA UM! JAPAN HÉR KEM ÉG!!

mmm já ég varð eldri um daginn. og af því ég er að verða svona gömul ákvað ég að sækja um skiptinám svo ég geti frestað því ennfrekar að verða ábyrg og fullorðin! ég sótti um að fara til Otaru unversity, í fallega fallega Japan, um University of Manitoba sem er í Winnipeg, Kanada og Portobello College í Dublin, Írlandi. Ohhhhh langar samt mest að fá Otaru!

það er snjór mikill snjór! Ég ákvað að kíkja í bæinn á þriðjudag til að hitta sibbiribbit sem var að koma úr snjó í Norge og Veilí sem kom í bæinn að skoða föt ekki með sveitabragði. Á leiðinni heim lenti ég í óveðri var rúma 2 og hálfan tíma að komast leið sem venjulega tekur rúman klukkutíma! var á þrjátíu alla leiðina frá Borganesi, hef sjaldan eða aldrei verið jafn þakklát fyrir stikur fallegar fallegar stikur sem héldu mér á veginum. En ég komst heil og höldnu heim í heiðardalinn. Daginn eftir var meiri snjór og hvað ákveð ég að gera við fallegu fallegu rauðu þrumuna mína sem hafði svo listilega bjargað mér í gegnum óveðrið án þess að æmta né skræmta kvöldið áður... ég ákvað athuga hvort ég gæti nú ekki komist á stað í skólann á þessum fallega bíl. ég startaði bílnum og jú hún rauk í gang þó ég hefði gleymt ljósinu inní henn alla nóttina. Nú var bara eftir að losa hana úr skaflinum.... en jú hún rauk af stað... aftur á bak því þanngað var minni snjór..... og ég í gleði minni yfir hæfileikum hennar spæni á stað án þess að horfa og beint ofan í skurð. Og nú situr stolt mitt og gleði ofan í skurði og við erum báðar með tár á hvarmi hún ofan í skurði og ég að hugsa um hana ofan í skurði. aumingja aumingja rauða þruman fyrir að þurfa að þjást með svo slæman ökumann innanborðs.

Já nóg búið að gerast síðan síðast: jól, vinna inn að beini, áramót, sibba ammili, vala ammili, tóta ammili og já jesú líka. er komin aftur í sveitina og er í endalausri stærðfræði sem ég veit ekki alveg hvernig æxlaðist að ég er komin í! ég minnist ungrar og saklausrar (já fólk saklausrar) dömu sem leið út úr dyrum MH og lofaði sjálfri sér og öðrum háum rómi að koma aldrei nálægt stærðfræði á ný, a.m.k ekki ótilneydd. En hér er ég í þremur stærðfræðiáföngum og get engum um kennt nema sjálfri mér læst í sveitinni í heimi diffrunar og heildunar sárungra lögfræðikennara með mikilmennsku brjálæði og léttra og laggóðra verkefna í rekstrarhagfræði sem reynast í raun mjög þung og engan vegin laggóð. Já það er gott að vera til... eða eins og lilja hin frækna sagði "lífið er dans á rósum á bleiku skýi"

Lífið er

Lífið er ekki lengur brekka nema þá ef væri niður á við. búin í prófum og fékk metið og hætti löngu á undan ölllum öðrum sem er alltaf ánægjulegt að skilja aðra eftir í skítnum. komin í body shop drauma minna og jólin að koma lífið er ágætt barasta. það verða engin jól án smá hasars í body shop sponsorað af röggu og oddi. drakk mig fulla í gær og er að farast úr þynnkumóral sem er ekki gleðilegt en nauðsynlegt öðru hverju. ætla í leikhús í aften til að vinna upp á móti saurugu líferni gærdagsins með smá menningu. er móðguð út í feminista fyrir að enblína á kjánaleg málefni í stað fá almennilegt jafnrétti! hvaða máli skiptir hvort maður er ráðherra eða frú, ráðseti er kjánalegt orð sem gefur til kynna að ráðherrar þessa lands, konur eða karlar, eru barasta butlerar þjóðarinnar. og hvernig á hjúkrunarfólk að þekkja í sundur kynin ef ekki má setja börnin í bleikt fyrir stelpur og blátt fyrir stráka. hálf kjánalegt að þurfa í sífellu að kíkja í bleijuna hjá þessum nýju þjóðfélagsþegnum. beyglur.

af hverju sá ég ekki þessa búninga fyrir hrekkjavökuna?? kannski get ég nælt mér í einn fyrir öskudaginn......

Já.....

... ég bý í sveit ísbílinn var að banka upp á og selja okkur ís! það er ekki hægt í bænum njaní njaní njaní

Til hamingju með afmælið Marta og Nína. Loksins orðnar gamlar og gráar eins og ég. velkomnar í niðurleiðina :) en jæja nú er nínsulingur á leið af landinu á ný mikill söknuður strax kominn í mig en það er vonandi stutt til jóla og endurkomu hennar. takk fyrir mig á laugardaginn dömur þetta var snilldin ein og bless nínsan mín og til hamingju með afmælið aftur báðar.

Einn stuttur....

.... bara fyrir sibbuna mína.

Platan í hausnum á mér...

.. ég hef ný verðið komist að því að platan sem ég er með í hausnum síðan í víetnamstríðinu er ekki sú gleðiplata sem ég hélt hún væri. hún er að svíkja mig og valda veseni í lífi mínu þessa dagana. eins og ég hef talað um áður lenti ég í veseni með tölvuna mína, en ég fékk hana til baka borgaði handlegg og fótlegg fyrir viðgerð og reyndi að gleyma því að þetta hefði komið fyrir. sömu helgi og ég fékk tölvuna til baka bilaði glænýi síminn minn. hann hætti að leyfa mér að komast inn í missed calls og allt call loggið og hann vildi ekki leyfa mér að slökkva á takkahljóðinu sama hvað ég gerði. ekki mikil bilun sossum en pirrandi í glænýjum síma. hann er núna búinn að vera í viðgerð í tvær vikur. síminn er samt svo gleðilegur að lána mér síma á meðan og ég er þakklát þó ég sé eins og hálfviti með hann því ég kann ekki boffs í bala á hann. en anyways... ég er stórkostlega hamingju söm í skólanum með nýviðgerðu tölvuna mína þegar hér er komið við sögu. vafrandi á netinu, með office 2007 pakkann sem mig er búið að vanta síðan ég hóf nám hérna. ein vika, ein vika af gleði og þá hætti tölvan að virka hún pípti á mig eins og henni væri borgað fyrir það og sagði stórum stöfum windows will not open try later. já gleðiskammtur minn var búinn fyrir árið. ég bruna í bæinn í miðri viku fer með tölvuna í svartækni ( sama fyrirtæki og síðast) og rík inn. enginn í afgreiðslunni. ég æpi tölvan mín er biluð. og rauðhærði maðurinn kemur aftur, " nei blessuð" eins og við værum gamlir vinir, "ertu búin að láta hana bila aftur" ég blánaði næstum í framan og rauðhærði dvergurinn varð hræddur kallaði á ljóshærða vin sinn sem var ólíkt samúðarfyllri. þeir taka afrit af skjölunum mínum láta mig hafa og segjast ætla að reyna að koma tölvunni eins framalega í röðina og þeir mögulega geta. partý hugsa ég kannski verður hún bara tilbúin á morgun. augljóslega er ég of treystandi, ekki nægilega bitur og kaldhæðin á fólk og hegðan þeirra. ég fór á bifröst með gamla garminn á ný. hringdi svo vongóð á föstudaginn og spurði um tölvuna mína ástkæru. ljóshærði maðurinn ( sá rauðhærði var í bakgrunninum) sagði að "hann" hinn guðumlíki hefði sko skoðað tölvuna strax og stoltið í róm hans benti til að ég ætti að vera ótrúlega þakklát. nú sagði ég er hún tilbúin? " nei" sagði hann "harði diskurinn er ónýtur og við erum að bíða eftir honum að utan". harði diskurinn er ónýtur og þeir tóku ekki eftir því fyrir viku þegar hún var í viðgerð og þeim tókst að ná skjölum út af honum fyrir tveim dögum hugsaði ég ætli þeir hafi eyðilagt hann. svartækni hefur tekist að eyðileggja sakleysið í mér, hér eftir verð ég bitur gömul kona með enga samúð með náunganum. svartækni hefur einnig tekist að rukka mig fyrir þessa sakleysiseyðileggingu og láta hverfa öll skjölin úr bókmenntafræði náminu mínu þar á meðal BA ritgerðina mína. það er eins og ég hafi aldrei verið í bókmenntafræði. og ég var líka búin að borga öðrum fyrir að setja XP pro á tölvuna mína, það er horfið og ég þarf að láta gera það aftur. ég er ekki enn komin með tölvuna mína og ekki enn komin með símann. ég held að rafmagnstæki séu ekki fyrir mig. haldiði að ég geti fengið svona handsnúna tölvu??

Lára litla ofurmús

Einu sinni var lítil stelpa sem hét Lára. Hún var alltaf kölluð Lára litla ofurmús af vinum sínum og kunningjum. Það vissi sossum enginn af hverju hún var kölluð þetta, sumir sögðu að það væri vegna þess að pabbi hennar var sagður vera af músaættum aðrir héldu því einfaldlega fram að það væri vegna þess að Lára litla var einfaldlega alger ofurmús og útskýringar væri í raun ekki þörf!!
Hún Lára litla hitti villý voðasæta og gerðust þau hjón. þau áttu hund ef svo skildi kalla og hús en Lára litla ofurmús var ekki nægilega ánægð. hún var ánægð bara ekki alveg nógu ánægð. svo hún skráði sig í ofurhetjunám á bifröst í sveitinna miklu. en lára litla ofurmús var hrædd, hrædd við að fara frá villý voðasæta og maríó gleðihundi til að eyða dögum sínum í sveitinni ein, alein. en það sem lára litla ofurmús vissi ekki var að á leið í sveitina var líka önnur góð og skemmtileg stelpa, hún Inga megarotta sem ætlaði líka að fara að læra ofurhetjufræði á bifröst. þegar lára litla ofurmús frétti af komu ingu megarottu æpti hún af gleði og dansaði um stofuna með maríó gleðihund í fanginu og villý voðasæta á eftir sér. það sama gerði Inga megarotta án hunds og manns. Þær nagdýrastöllur lögðu því land undir fót og hófu ævintýri sitt á bifröst innan um vaxaða poshlinga og appelsínugular glimmergellur. saman standa þær nú gegn því að vera innlimaðar í glimmersamfélagið og við getum fylgst með ævintýrum þeirra á komandi mánuðum hér á gervahverfi alþýðunnar...
...framhald í næsta þætti...

Tíhí

tölvur

tölvan mín bilaði hentuglega daginn áður en ég byrjaði í nýjum skóla. ég byrjaði því í ó svo tölvusinnaða bifröst með gamla hæga kjánalega tölvu og allir hinir krakkarnir hlógu að mér. ég hringdi á hverjum degi í heila viku í fyrirtækið sem hafði lofað mér að gera við tölvuna mína. Nota bene það fyrirtæki fékk ég ekki að velja sjálf því tölvugreyið var í ábyrgð hjá vissu fyrirtæki og þanngað varð leið mín að liggja til þess að þurfa ekki að borga fyrir slíka viðgerð. í hvert sinn sem ég hringdi í viku eitt var sagt að hún væri í biðröð... sem ég verð að viðurkenna að mér fannst hálf kjánalegt! ef hún er í biðröð hvernig væri þá að ráða svona eins ogeinn tölvuviðgerða gaur/gellu í viðbót?? en allt í lagi. í viku tvö sagði maðurinn sem ég talaði við í dálítið pirruðum tón "hann" hver sem "hann" nú er er með tölvuna á borðinu hjá sér. sem eftir því sem ég best gat skilið þýddi samt ekki að "hann" væri að gera við tölvu greyið heldur að hún hefði verið uppfærð úr raðastöðu og upp á borð sem þýddi víst enga breytingu aðra en að símagaurinn gat sagt mér frá þessari stöðu mála stoltum rómi og orðið agalega móðgaður þegar ég spurði og hvað þýðir það fyrir mig og tölvuna mína? hann hafði litla sem enga samúð með mér og eineltinu sem ég hef nú lent í vegna þess hve tölvudruslan sem ég neyðist til að vera með er gömul. í þriðju viku var enn sagt við mig tölvan er á borðinu og tónn símagaursins var ekki lengur að fara í felur með gífurlegan pirringinn yfir því að ég skildi voga mér að heimta tölvuna á styttri tíma en mánuði. á föstudegi þriðju vikunnar hringdi ég svo fékk þau svör að nú væri "hann" að bíða eftir varahlut frá bretlandi sem kæmi um eða eftir helgi. þá gæti "hann" lagað tölvuna og ég fengi hana sem fyrst eftir það. ég var að vonum glöð en hugsaði með mér að tölvan hlyti að vera mjög lasin fyrst að útlenskir varahlutir væru það eina sem gætu bjargað henni. símagaurinn beið eftir því að ég hneigði mig fyrir honum því nú væri sko eitthvað að gerast. ég gerði það ekki. hann var fúll. korteri eftir þetta tiltölulega ánægjulega símtal fékk ég sms og í því stóð "tækið þitt er tilbúið komdu vinsamlegast að sækja það sem fyrst". nú hugsaði ég en skrítið var ekki varahluturinn á leiðinni um helgina? svo rann það upp fyrir mér minn trausti vinur símagaurinn, maður sem ég hafði talað við nánast á hverjum degi í heila viku hafði logið upp í opið geðið á mér. ég varð stórlega móðguð en glöð með að fá minn löngum þráða vin tölvuna til baka. ég brunaði í bæinn á vínrauðu þrumunni eins hratt og húnmögulega komst og renndi beinustu leið að þessu fyrirtæki og hljóp inn glöð í bragði æpti nánast að manninum "ég er komin að sækja tölvuna mína, nafnið er inga Þóra og þið senduð mér sms að hún væri tilbúin. hann horfir á mig eins og ég sé dálítið mikið skrýtin og bakar hægt burtu til að ég held að sækja tölvuna mína. svo heyri ég í honum tala að því ég held við hinn guðumlíka "hann" og segir Inga Þóra er komin það er þessi með flókna passwordið hvar er tölvan hennar? svo hlægja þeir samsærislega að mér og mínu asnalega lykilorði. "hann" segir við afgreiðsludúddann hún er þarna undir skakka kassanum. eru þeir að nota tölvuna mína til að afskekkja kassa hugsaði ég. en í þeim hugsunum gengur afgreiðsludúddinn fram og með litlu fallegu tölvuna mína í fanginu. ég táraðist næstum af gleði og hamingju yfir þessum endurfundum. hann réttir tölvuna að mér og eftir að hafa horft stóreygur á mig faðma hana fast að mér segir hann "14041 takk" "ha?" sagði ég "nei það getur ekki verið hún er sko í ábyrgð" " já" sagði kynsvelti rauðhærði maðurinn sem var á góðri leið með að eyðileggja góða föstudagsenduheimtingaskapið mitt, "já, en þessi bilun var sko ekki í ábyrgð" "nú" sagði ég "hvað var að"? "það veit ég ekki en það var þér að kenna svo við borgum það ekki" ég svaraði hálf hrædd " en en ef þið vitið ekki hvað var að hvernig vitiði að það var mér að kenna?" "bara" var svarið og svo sagt dáldið hærra en fyrr "14041 takk" og ég borgaði 14041 fyrir viðgerð á tölvunni minni, viðgerð sem enginn vissi hver var ekki einu sinni hinn guðumlíki "hann" ég borgaði kynsvelta rauðhærða manninum sem hlegið hafði að mér og ég borgaði fyrirtækinu sem hafði logið að mér á hverjum degi í þrjár vikur. ég borgaði. alltaf skal það vera ég sem borga. ég gekk út með tölvuna í fanginu svikin af ábyrgða plaggi, svikin af símagauravini mínum og svikin um gleði föstudagsins.

þar kom að því... flutt úr borginni í fallegu sveitina. ég kvaddi bergþórugötuna með miklum harmi sem ég efast um að ég komist nokkurn tímann yfir og hélt leiðar minnar á óðalið í borgarfirðinum. ég sit núna á fyrsta degi ein í slotinu að drekka rauðvín og borða maltesers eins og fínum frúm sæmir. skólinn verður settur á morgun og svo tekur við það sem sveitlingarnir kalla leiðtogavika sem ég hef eftir bestu heimildum að er bara drykkja og hópstyrkileikir.... ég er svo góð í þeim ehemmmmm.
það gekk nú hálfbrösulega að komast hingað tölvu greyið bilaði á versta tíma og ég fæ hana ei til baka fyrr en eftir 2 vikur fráhvarf.... systur ómyndin í útlöndum svo ég þarf að búa ein með manni sem ég hef ekki hitt nema einu sinn áður... skemmtilega vandræðalegt!! gott að húsið er svo stórt að maður er heppinn að hitta einhvern einu sinni í viku. það er ekki nema stöð 1 hérna á sjónvarpinu og allar frumur líkama míns öskra á að fólk sem sættir sig við að hafa bara eina sjónvarpsstöð er engan veginn fólk að mínu skapi og til að bæta gráu ofan á svart er ekki vídjóleiga neitt á næstu grösum hneykslun mín á sér engin takmörk en ég bíð hér með öllum í fallega óðalið mitt í heimsókn bara sem fyrst lets be in the band

uppgefningur

ég gefst upp algerlega. ég hef löngum verið á eftir landanum þegar kemur að tækninni. ég neita að fá mér nýtt sjónvarp þó mitt sé háaldrað og svo lítið að stækkunarglerið fær mikla notkun(það er þó nýrra en tryllitækið hennar Lilfríðar... reyndar erum við öll yngri en tryllitækið hennar lilfríðar heimurinn varð til á eftir tryllitækinu hennar Lilfríðar) síminn minn var gamall ekki með myndavél, ekki með pólófónmókónówhatchamacallit tónum og engu hringja í og úr eitt og eitt sms. kunni smá á tölvur, word, exel og fínt lítið teikniforrit sem fylgdi með tölvunni. tímarnir hafa breyst, núna er ég komin með nýjan síma sem getur kíkt á emailinn minn á meðan hann tekur upp samtöl og myndir og bluetoothar hvað sem það nú er. hann hringir með silfurbarkarödd James Brown og sms hljóðið hræðir gamlar konur í bónus. ég kann á msn, ég blogga og núna nýverið er ég komin á myspace sem eftir því sem ég best fæ séð er allt fullkomlega tilgangslaust því eina fólkið sem ég tala við á þessu dóti er fólk sem ég hitti andlit í andlit með reglulegu millibili. ég kann líka að dánlóda og er meira að segja í "elítunni" á torrent.is. hvað varð eiginlega um einföldu tímana þegar maður fékk ekki fráhvarf við það eitt að yfir gefa tölvuna og andarteppu þegar síminn náði ekki sambandi. fallegir gullnir dagar þegar einhver dínglaði á dyrabjölluna og spurði hvort inga væri heima og mætti koma út í leiki. dagar þar sem maður var ekki grýttur fyrir að kunna ekki á myspace og skyrpt á mann fyrir að eiga síma sem var tæplega tveggja ára. og nú eru þeir komnir með eina vitleysuna enn... maður er ekki maður með mönnum ef maður er ekki með facebook hvað sem það nú er. ég gefst upp. ég er flutt upp í sveit. veriði bara margblessuð og sæl.

tarantínó er kominn til baka!! ég fór að sjá Death proof og mikið assgoti er hún skemmtileg!! þetta verður held ég nýja girlpower myndin... eins og öllum öðrum vonnabý kúl fólki hefur mér alltaf fundist tarantínó vera góður. allt sem hann kemur nálægt er að einhverjum hluta vegna alveg frábært. en upp á síðkastið hefur maðurinn verið að bregðast mér... Kill bill 1 var fín en sú seinni var barasta ekki upp á marga fiska. væmin kjánaleg og engan veginn nægilega stílfærð. og svo setur tarantínó litli nafn sitt við viðbjóð sem hostel. mynd eftir mann sem er augljóslega ansi truflaður á geði.. ekki þar með sagt að tarantínó sé það eigi hann hefur bara vit á að hafa betri hemil á sér að minnsta kosti svona til að byrja með. en núna hefur sá gamli snúið aftur. kominn á sinn stað með minnsta leikna hlutverkið í sinni eigin mynd ooooog myndin er glimrandi frá upphafi til enda. kurt russell rúlar.

sumar og gleði

já sumarið er komið og það er gaman. ég missti reyndar af heitasta sólardeginum vegna þess að ég fór á höfn í hornafirði og þar var enn þá vetur! gaman enga að síður. ég og vala fórum í rómantíska siglingu um jökulsárlónið og stálum okkur síðan jaka og hristum bailey´s, bailey´s er fallegur og góður með 1000 ára gömlum klaka. myndir koma síðar af þessum stórkostlega drykk. mér var bent á nýtt nafn fyrir bóndabæinn minn í framtíðinni. ekki minni-pulsa eins og nú er orðið frægt heldur bitra og viti menn ég fann húsið sem um var rætt og það var ekki sjabbý maður gæti nú bara breytt um skoðun eða sameinað minni bitra pulsa eða pulsu minni bitra bitri minni pulsu eða something....

ÓKEY.......

Já já eitthvað að segja segiði....mmmm já ég ætla að segja ykkur frá fallega fallega froskinum mínum honum Húsa.... u já þá er ég búin að því nema já hann er grágrænn og pínkulítill næstum halakarta. og meira að segja uuuu það er sumar og ég var að útskrifast sem var mjjjjjög gaman og þið sem ekki mættuð eruð núna á svörtum lista í minni bók og þar er ekki gott að vera.
mmm já ætla í hallgeirsey þar næstu helgi til að vera full og kjánaleg eins og unglingur einhver sem vill koma með. mmm já hef ekkki meira að segja takk....

bestu helgi...

í langan tíma var að ljúka. fór á skóda ljóta fallega 450 kílómetra til litlu litlu hafnar í hornafirði og heimsótti ljúflinginn hann Markús og kjánalúsina móður hans. barnið er með eindæmum fallegt... held hann falli í minn helming fjölskyldunnar.... og mamma hans er ágæt líka. ég sá hesta og kindur eins og gengur og gerist í sveitinni. við fórum í sjóferð og vala var kapteinn ketkrókur. fengum að prófa fjórhjól í fjörunni og ég held ég sé ástfangin af græjjjunni, ef ég fæ einhvern tímann meira útborgað en 4 krónur á tímann þá ætla ég að kaupa mér svona strax. takk takk fyrir mig vala, völu mamma, völubróðir, völusonur, völuhundur, völuhestur og völuvinir. og til að gera helgina ennnnnnn betri skal farið á öldurhús borgarinnar og það á sunnudegi. hef ekkert nema gott að segja um hvítasunnuna. skódi ljóti fær hvíld enda búinn að standa sig eins og hetja farandi 930 kílómetra á einni helgi!

hún kom...

hún sá og hún skrifaði BA ritgerð. nú hættir gamanið og praktíska lífið byrjar....partý

og sibbsen kemur heim í dag í faðm fósturjarðarinnar velkomin heim sibban mín.

fór í bíó í gær í miðjum ritgerðarsmíðum, gáfulegt ekki satt?
allavega fór að sjá Perfect stranger og bjóst nú sossum ekki við neinu og hún var alveg ágæt, bara svona bandarísk skemmtun. það sem kom mér hins vegar á óvart var hversu mikið magn af áfengi var í myndinni ( og já ég veit ég hljóma eins og gömul skorpnuð kelling en mér er bara alveg sama) aðalpersónurnar sáust nær aldrei án þess að hafa bjór, vín eða kokteil í hönd og öll atriðin hófust á einhvers konar áfengisflöskuopnunum. og aðalpersónan sást held ég einu sinni án áfengis og það var í sturtu og hún hljóp nánast í ískápinn á eftir til að sækja sér bjór. gott líf, skorpulifur er töff

allt í lagi ég er vön að væla, að kvarta, að skammast og vera yfirleitt fremur reið út í heiminn og íbúa hans. og allt í lagi ég geri mér fyllilega grein fyrir að ég hljóma eins og asni mestan hluta tímans en ég reyni þó að halda ranti mínu og orðagubbi fyrir mig og fólki sem er næst mér þá og þá stundina. og ég ætla ekki að hætta því. hefur einhver gluggað í tímaritið sem kom inn um lúgur landsmanna í vikunni, blaðið sem heitir því fjálega nafni 103 tímarit. á að vera einhvers konar auglýsingabæklingur um kringluna og verslanir hennar. jú jú allt gott og blessað, greip þennan bækling gluggaði í hann sjá sætan kjól, skó sem mig langar í og allt allt allt of dýrt hálsmen. svo fór ég að skoða blaðið nánar. framan á blaðinu er mynd af fjölskyldu, krakkinn er einn upp á eldhúsborð að skreyta köku á meðan mamma situr fyrir neðan í snípsíðum kjól með útglenntar lappir. var ekki verið að kvarta yfir fermingarbæklingnum og dónalegum myndum af smástelpum. svo fletti ég lengra, þetta virðist vera eitthvað þema í blaðinu svona fjölskyldu þema þar sem fleiri myndir af þessari hamingjusömu fjölskyldu. mamman sífellt í fínum fötum og horfir ekki á börn sín, hálf nakin í kynæsandi náttkjól í rúminu umkringd börnunum. ok smart. svo kíkti ég á textann, augljóslega er það verk manneskjunnar sem fann upp á þessari snilldarhugmynd að segja foreldrum hvernig best væri að ala upp börn sínog haldast jafnframt í tískunni. og ráðgjöfin inniheldur: þú lætur börnin bara elda og baka þá sparast tími og þú þarft ekki að hafa ofan af fyrir þeim. ef þau eru fleiri en eitt að elda eða baka er betra að fylgjast með þeim til að forðast kekki í matnum! svo verðuru að hafa bræður í sama herbergi og leyfa þeim að slást, til að forðast ferðir á slysavarðsdeildina er samt betra að hafa yngri bróðurinn með hjálm. inni. alltaf. og já börn eiga ekki að borða sykur og ekki hundar heldur. pant að þetta blað komi út aftur og sama manneskjan hanni konseptið, skemmtunin er augljós.

lilja sýndi mér þetta og ég vissi að hún myndi ekki setja þetta inn svo ég geri það bara... argandi snilld:

http://www.youtube.com/watch?v=R_kLwQJUqYU

ættingjar

ættingjar... þú getur ekki valið þá og þeir völdu þig ekki en þið þurfið enga að síður að deila plássi með þeim i einhverri veislunni eða erfidrykkjunni nokkrum sinnum á ári. mínir ættingjar eru sossum allt í lagi nema þau hafa þau áhrif á mig að mér líður eins og ég sé vel gölluð eða að minnsta kosti svakalega ófríð þar af leiðandi að ég er ekki með sjö börn hangandi utan á mér og einhvern aumingja í eftir dragi sem kallast kærasti/unnusti/ eiginmaður. Ég er í augum ættingja minna eldgömul piparjónka sem á sér ekki viðreisnarvon. Þess má geta að þetta er sama fólkið og heldur að það sé í fínasta lagi að vera óléttur löngu fyrir tvítugt! jæja það er svartur sauður í hverri fjölskyldu og mér til mikilar hamingju er það ég í minni. ég var allavega betri í þeirra augum þetta árið verandi orðin ljóshærð en ekki rauðhærð svarthærð eða sköllótt þökkum gvuði fyir það...

það er ótrúlega mikið til af skrýtnu fólki. ég var í röðinni á oliver um helgina, standandi undir leku skýli með skríl sem ég hafði takmarkaðan áhuga á að vera nálægt og áfengisþokan að hverfa hratt á braut. jú ljósi punkturinn var nú að ég var að djamma með systur lúsinni minni og það hef ég ekki gert í langan tíma. allavega skríllinn í kringum mig var í meira lagi skrítinn eins og áður kom fram. einhverja hluta vegna voru nær allir að tala um að Jude Law hefði verið þarna kvöldið áður og að hann/hún eða það hafi hitt stjörnuna góðu og nú væri viðkomandi besti vinur/vinkona/ástkona stjörnunnar. ég vona Jude laws vegna að hann hafi ekki hitt þetta ágæta fólk kvöldið áður og þaðan af síður orðið svo heillaður að orð finnist eigi.
ásamt aðdáendaklúbbi Mr. Laws voru þarna í röðinni stærsti dvergur í heimi sem var í fylgd með minnsta risa heims. skeggjaða konan og sterki maðurinn voru víst farin heim, hún var búin að drekka of mikið og hann ákvað að bera hana heim.

það væri óskandi að lífið væri eins og sjónvarpið... maður gæti átt í rifrildi þar sem hin manneskjan grípur aldrei framm í fyrir þér og hustar á þig. þú þarft aldrei framar að segja bless í´símann og getur gengið út úr herbergi í miðju samtali vegna þess að þú ert búin að segja það sem þér finnst og enginn stöðvar þig. ef einhver móðgar kærustuna/kærastann móður þína föður eða bara einhvern er alltaf lausnin að gefa viðkomandi einn á trýnið, hann/hún fellur eftir eitt högg stórhneykslaður/uð með hönd á munni en gerir ekkert til baka. allir eiga í ótrúlega tímafrekum dramatískum vandamálum sem láta okkar einföldu smávandamál eins og að skila BA ritgerð líta út fyrir að vera bara kjánalegar áhyggjur smábarna....já ef lífið væri sjónvarp

I am a Kajak hear me roar!

jú jú það er í fínu lagi að fylgjast með teiknimyndasögum, að líka vel við þær og jafnvel að ramma þær inn og hengja á veggina hjá sér en er ekki full langt gengið að skýra barnið sitt Kal-el, vesalings drengurinn verður að aumingja með þetta nafn það er nokkuð ljóst. Nicholas Cage hefur líklega alltaf verið frekar furðulegur en þetta er nú einum of...

finnst ykkur stundum eins og einhver annar noti íbúðina/húsið/herbergið sem þið eigið meðan þið eruð ekki þar. ég hef fengið þessa tilfinningu meira og meira upp á síðkastið. mér hefur fundist þetta frá því ég flutti inn á bergþóruna en verandi mesti scatterbrain í heimi hef ég ekki pælt meira í því þegar ég finn dótið mitt á öðrum stað en mig minnti að ég hefði lagt það frá mér en nú er þetta farið að keyra út yfir allan þjófabálk. ekkert sem ég á er á réttum stað. og ég finn ekki lengur kjúklinginn sem ég veit að var inní frysti og frystihólfið mitt er á stærð við frímerki, ætti ekki að vera auðvelt að týnast þar inni! það er erfitt að hugsa um það að einhver annar noti dótið mitt og sé í íbúðinni minni sérstaklega þegar maður er svo þunnur að manni er illt í hárinu!

það er kominn febrúar. ekki merkilegar fréttir kannski en gerir það enga að síður að verkum að ég virðist hafa komist í gegnum fyrsa mánuð þessa ágæta árs án þess að taka nokkuð eftir því. allavega það er kominn febrúar.

ég hef í gegnum tíðina forðast það að horfa á fréttatímann, fyrst af því að ég nennti því ekki, fullorðið fólk að röfla hver nennir því. núna horfi ég ekki á fréttirnar því að það gerir mig sorgmædda, reiða og bitrari en ella. misnotkun á öllum tímum, aldri og kynjum. fyrirmenn í þjóðfélaginu standa jafnvel fyrir því. bandamenn að skjóta niður bandamenn óvart.... æi úpps ég missti sprengjuna mína á gaurinn helduru að það sé ekki í lagi? selja ungabörn í rússlandi fyrir 40000 kall, ætli maður finni greyin ekki ódýrara annarsstaðar, barn fyrir 40000 chihuahua fyrir 250000 það er fullkomið réttlæti. laminn með garðslöngu fyrir að setja spýtu í klósettið. sendur á barnaheimili í fimm ár fyrir að líka illa við yngra systkinið þitt, þess má geta að barnaheimilið var þekkt fyrir alls konar misnotkun heimurinn er að fara til fjandans. ég ætla bara að halda áfram á að horfa á lois og clark og þeirra dásamlegu vandamál, þið megið eiga fréttirnar og restina af raunveruleikanum

Drottning á heimilinu!

jáhhhh á bernsku heimili mínu er drottning, alvöru hreinræktuð fegurðardrottning. litla systurlúsin mín var kosin ungfrú Bifró í gærkvöldi, sér til mikillar ánægju. til hamingju systur lús með fegurðar sigurinn!!!

af-jólun

að jólaskreyta íbúðina mína í fyrsta skipið var eitt það skemmtilegasta sem ég hef gert í langan tíma(segir kannski meira um leiðindalífið mitt en nokkuð annað). ég gat skreytt eftir mínu höfði á mínum tíma og haft kveikt á seríum lengur en í klukkutíma í senn(eigandi föður sem er eldhræddasti maður veraldar er ekkert gaman í desember). ég valdi litina sjálf og setti allt upp sjálf, negldi meira að segja nokkra nagla í veggi, hjó neðan af jólatrénu sjálf og passaði að það fengi nóg að drekka allt sjálf. og núna í mesta skammdegi ársins er ég neydd af samfélaginu til þess að taka allt fallega fallega dótið niður og setja það í kassa fram á næst ár! lífið er ekki sanngjarnt. ég vil ekki af-jóla íbúðina mína hún verður niðurdrepandi þegar rauður og hvítur bjarmi lýsir hana ekki upp. en ég er samfélgaslega hneigð og því ætla ég að gefast upp og taka niður jóladótið í dag með sorg í hjarta og tár á hvarmi, er einhver sem vill ættleiða lítillega notað jólatré?

grátur...

og þau fóru. Sibba, andri og áslaug fóru á vit skotanna. vala með nýju kynslóðina til hafnar. lilja á fund fiskanna. marta á fund vitleysinganna. auður, davíð, halla, gyða og aðrir bókmenntafræðingar úr skólanum. eiríkur og bergur á vit vinnunnar. lára til kærastalands og einn situr maður eftir með sárt ennið í skólanum og það eina sem ég vildi að færi kom aftur...kafaldssnjór!
grenjað á gresjunni

ég hef misst öll tengsl við venjulegt samfélag, samfélag sem ekki byggist upp á yfirstrikunarpennum og verðlaunum í formi sígarettupása fyrir vel lesinn kafla. í dag keyrði ég í öfuga átt á hringtorgi. í dag keyrði ég á vitlausum vegar helmingi og í dag notaði ég yfirstrikunarpennagreyið hennar mörtu til dauða. í dag er ekki dagur daganna. eins og mér var vel við laugardaga fyrir laugardaginn í dag.

fór á bensínstöð um daginn. ekki frásögu færandi en ég fór að velta þvi fyrir mér hversu fallusartengdar bensínstöðvar eru í raun og veru, öll þessi tól sem geymast í götum, bensíndælan ryksugan olídælan rúðupissmælarnir og so on...

sorgarbjór og gleðirauðvín

þegar veturinn og haustið ákveða að skipta um stað á almanakinu verða hlutirnir skringilegir. þetta er eins og fullt tungl eða jafnvel blátt fullt tungl! hundar gagga kettir getlta og fólk heldur sig innan dyra.
að labba um götur reykjavíkur í rokrassi með sandinn í augum og saltið á skónum er eitt það haustlegasta sem til er.
SYTYCD eru bjánar sem kusu út uppáhaldið mitt ég grét stórum söltum tárum! og ég ætla að drekkja sorgum mínum í bjór annað kvöld einhver með?
einnig ætla ég að drekka rauðvín í fagnaði fyrir því að vera búin með fyrstu lokaritgerðina mína.
gleðirauðvín og sorgarbjór á morgun?

Markús Logi Hauksson

nýja nafnið í bænum er Markús Logi, til hamingju með nýja nafnið, bumbi minn og góða ferð austur bið að heilsa mömmu þinni.
litli mjói sæti strákurinn hennar völu fékk nafnið Markús Logi. presturinn var kona sem hefur ekkert breyst frá því að hún fermdi móður barnsins og vinkonur hennar. presturin neyddi okkur til að syngja, hún vissi augljóslega ekki hverjir voru gestirnir í partýinu, hún biður ókunnuga aldrei framar um lag tileinkað jesú. Krúsi svaf allt partýið í fallega dior kjólnum, partýljón í myndun

hver segir að það sé ekki hægt að læra eitthvað af bandarískum glæpaþáttum....jesú reis upp frá dauðum er hægt að flokka hann sem zombie?

við reykvíkingar höfum alltaf talið okkur trú um að við séum stórborgarar sem búum í borg á heimsmælikvarða. í dag sá ég sönnun að svo sé ekki. við erum í raun sama sveitaþjóðin í litla fiskiþorpinu okkar og við höfum alltaf verið.
ég var að keyra í átt að nýju miklubrautinni og festist þar í umferðarteppu, ég leit á klukkuna og sá að það átti ekki að vera umferðarteppa á þessum tíma. þegar ég komst að staðnum þar sem teppan myndaðist tók ég eftir orsökum teppunnar, gæsahópur, gæsahópur sem augljóslega þurfti að labba í hægðum sínum yfir götuna. ég hef sjaldan hlegið jafnmikið ein með sjálfri mér og hætti einungis að hlægja þegar fólk í næstu bílum var farið að horfa undarlegum augum á mig og taka upp símann til þess líklega að hringja í hvítusloppakarlana. við þá er ég hrædd svo ég hætti að hlægja.
ég var að flaksast eitthvað um í bókahillunni minni í gær og fann Emily the Strange bók sem ég er ekki búin að kíkja á í langan tíma. ég verð að segja að ég var einfaldlega búin að gleyma hversu fabúlus hún er.


til að bæta við ég er í Stefnum í bókmenntafræði og verð að segja að ég hlusta yfirleitt ekki mikið en eitt orð sat þó eftir í síðasta tíma...fallógósentrismi... ekki það að ég viti hvað þetta þýðir. en orð sem maður hefur aldrei heyrt áður eru alltaf skemmtileg svo hérna nú sleppi ég því á ykkur.

þetta hefur verið stórkostleg helgi, helgi sem mun fara niður í sögunni sem ein af stóru helgunum(ohhh ég kann svo vel að þýða) vala er orðin mamma. eins og lilfríður segir hér að neðan átti vala lítinn strák á laugardaginn. hann er fædddur 11/11 sem er endalaust flottur ammilisdagur. hann er pínkulítill með stórar krumlur og kartöflunef (vala sagði það ég verð að viðurkenna að ég sá það ekki) 13 og hálf merkur og 3350 gr ekki stór en langur og mjór eins og mamman!
hann vildi ekki yfirgefa móður sína og lét hana bíða í tvær vikur fram yfir settan dag, hafði það bara kósí meðan vala var að tryllast. mjög sniðugur ungur maður, pirra móður sína áður en hann kemur í heiminn.
það að einhver sé til í heiminum sem kallar völu mömmu finnst mér með eindæmum skrýtið, svo ekki sé minnst á að völu tókst að framleiða heila persónu meðan við hinar vorum að drekka bjór og vera asnalegar! Vala þú ert hetja. (svo ekki sé minnst á mamma einhvers!)

ég vil bara enda á því að koma því á framfæri að mér finnst drengurinn líkjast mér.

Það er laugardagur og óveður.
maður á að vera að dansa í svona veðri

ungar konur og tilvistarkreppur

nóvember. þetta ár er að hverfa og hvað hefur maður til þess að sýna að maður hafi lifað árið 2006, ekkert skal ég ykkur segja ekkert. ég las á síðunni hennar auðar að hún og fleiri ungar konur væru í tilvistarkreppu og það kom mér til að hugsa. ekki svo gott. og ég komst að því að ég er lí´ka í eins konar tilvistarkreppa. svo takk dömur gott að uppgötva svona lagað áður en ég verð einbúi í mosó með 67 ketti i vasanum. málið er þannig vaxið að eftir tæplega 3 mánuði verð ég eldri en ég er núna. ég verð gömul og samkvæmt sjálfri mér um 5 ára aldur var sá aldur sem ég nálgast nú aldurinn sem ég yrði gömul. 15ára sjálfið mitt færði aftar það sem ´5ára sjálfið mittt ákvað og nú líður að skuldadögum. 5 ára sagðist ég ætla að vera komin með líf þegar ég væri 20 það er ætlaði að vera komin með vinnu í banka með börn og saumaklúbb og eiga hund. merkilega ætlaði ég að gera þetta allt saman án nokkurar hjálpar. þegar ég varð 15 ára hló ég að 5 ára sjálfinu mínu og seinkaði fullorðins aldri mínum til 25 ára. ég breytti líka áherslunum í þessu fullorðinsfantasíu minni örlítið. ætlaði ekki að vera að vinna í banka og langaði ekki lengur í hund eða börn en eitt átu ég 5 og 15 ára sameiginlegt ég ætlaði svo sannarlega að vera orðin eitthvað og ég ætlaði að gera það sjálf. og núna hef ég þrjá mánuði til að verða eitthvað. ég hef þrjá mánuði til þess að valda sjálfi mínu ekki vonbrigðum og ég hef þrjá mánuði til að drullast til að fullorðnast. ég er ekki viss um að ég nái því. á ég að fresta eins og 15 ára sjálfið mitt og ákveða að verða ekki fullorðin fyrr en 30 ára eða á ég barasta að hætta í þessu skóladubli mínu sækja um í kbbanka og kæta að minnsta kosti sjálfa mig þegar ég var 5 ára?

kannski verð ég fullorðin ef ég drullast til að fara að sofa

Lára og Eiki

....allt fyrir þig lára mín....

worthless friend

ég asnaðist til þess að svara í símann fyrir tveimur vikum þegar leyninúmer var við það að hringja í mig. ekki frásögu færandi. en þegar ég svaraði var á hinni línunni ung kona sem hreiti því út úr sér að ég væri í einhvers konar úrtaki hjá capacent og hvort ég gæti svarað nokkrum spurningum bara örfáar mínútur þið skiljið. af einskærri forvitni hugsaði ég mmm capacent hvað ætli það sé og konan skynjaði hikið mitt og stökk á slagæðina þetta er ekkert mál bara smástund hjálpar okkur ótrúlega mikið og þú getur unnið svona og hins segin verðlaun. jæja hugsaði akkuru ekki kannski er þetta skemmtilegri spurningar en hjá gallup. og svo hófust spurningarnar, þær voru ekkert skemmtilegri en hjá gallup. og eftir um það bil 15 mín af þessu bulli næ ég að spyrja, hvaða fyrirtæki er þetta capacent? þetta er nýja nafnið á gallup segir unga konan að mér finnst skömmustulega. ég hefði átt að skellla á þarna ég þoli ekki gallup en nei ég er veiklunduð og hélt að þetta væri nú að fara að klárast. korteri seinna og 1000 spurningum um hugsanir mínar um byko sem ég hef ekki komið inn í fjölda ára segir unga konan jæja núna ætla ég að spyrja þig nokkrar spurningar sem við notum til úrlausnar á þessari könnun. til úrlausnar hugsaði ég til hvers voru þá allar hinar? er hún að gera grín að mér? þegar ég var orðin úrkula vonar um að sleppa nokkurn tímann aftur úr símanum og viljastyrkur minn og lífsvilji voru brotnir og nær horfnir þá segir þessi nýja vinkona mín. jæja þessu er lokið hvorn vinninginn viltu eiga von á: 5000kr fyrir þig í verslunarmiðstöð eða gefa í þínu nafni 2000 kr til fátækra barna einhver staðar í heiminum. mmmm já hvort vil ég. ég valdi börnin auðvitað mig vantar sossum ekkert. þegar hún var síðan búin að brjóta mig algerlega vílaði hún mig til að skrá mig í eitthvað sem hún kallaði viðhorfshóp. og núna þarf ég að svara 20 mín netkönnunum einu sinni í viku.

er að hugsa um að henda símanum mínum.


vil minnast á það að ég er erworthless friend. til hamingju með ammilið lárus minn og líka eiki ammili sem ég gleymdi. eru þa fleiri? alla vega ég ber við elliglöpum afsakið og til hamingju með hækkandi tölustafi

amilissaungur

þær eiga afmæli í dag
þær eiga afmæli ídag
þær eiga afmæli, nína og marta,
þær eiga afmæli í dag

þær eru 24 ára í dag
þær eru 24 ára í dag
þær eru 24 ára, nína og marta,
þær eru 24 ára í dag.

og þrefalt´húrra fyrir þeim húrra húrra húrra.

hvernig finnst ykkur þesssi bleiku ósköp hérna? ég er engan vegin viss um að ég höndli þetta öllu lengur! bleik gleði og sykurpúðar eru einungis eitthvað sem ég get feikað í svo og svo langan tíma!

og hver ætlar að nýta sér gjafmildi og gleði þýskunema og koma í risatjald að drekka ódýran bjór í lederhausen og jóðla?

hvernig stendur á því að það eru 7 manneskjur skráðar á þessa guðdómlegu síðu en ég virðist vera sú eina sem á nægilega lítið líf til þess að röfla á þessari síðu? hvar eruð þið dömur og af hverju hafið þið ekkert að segja! finnið tíma ég þarf eitthvað að lesa í þessu leiðindalífi mínu!

kvikmyndahátíðin var að klárast, allaf auðvitað of stutt og endar of hratt. ég er ekki ánægð með hversu fáar myndir ég hef séð en ég hef í það minnsta verið heppin, prinsessa var mjög góð og líka Taxidermia, hún kom líklega mest á óvart. guantanamo vakti mann til hugsunar og viðvera mannanna tveggja jók það hversu hneykslaður maður getur orðið yfir runnabjálfanum.

í hamingjusömum fréttum kláraði ég ritgerð í miklum flýti áðan, var ekki ánægð en tímalaus eins og alltaf, svo kíkti ég inn á netið, stolna heimanetið mitt og sá frétt á uglunni um fallega fallega frestun fram á miðvikudag! nú get ég klárað ritgerðina almennilega. og fréttin við hlið þessarar var sú að það er frí í síðasta tímanum mínum á morgun. all in all góður góður sunnudagur, ekki þunn, góður matur a la mamsa og frestur og frí júbdí þessi bleika síða virðist barasta vera að virka.

skál

Hver ætlar að koma á kvikmyndahátíð?


ég ákvað að peppa upp síðuna og gerast hamingjusöm alltaf!

já helgin er búin. mánudagur ógnar manni með þurrkuntuskap og leiðindum. ég hef áður rætt um hatur mitt á g-strengsnærum en það er svo djúpstætt að ég hef ákveðið að ræða þetta enn frekar. hverjum datt þetta í hug? eins mikið og ég vildi geta kennt einhverjum karlfauskinum um þetta er ég nokkuð viss um að einhver kjánakonan hefur fundið upp á þess. konur eru konum verstar. hún hefur litið á tannþráð og vasaklút og ákveðið að spara og búa sér til nærur úr þessu. svo hefur vinkona hennar séð hana í fína dressinu og hugsað mikið er þetta smart og sniðugt, ég get leyft rasskinnunum að hlaupa frjálsar um í buxunum. eins get ég leyft hliðarböndunum að skerast inn í hliðarspikið og gert mig feitari en ella. maður getur litið út eins og bjúga með bandi! mikið er þetta góð hugmynd, ég vil koma þessu á sem tísku og til að tryggja það að þetta sé alveg örugglega óþægilegt fram í fingurgóma ætla ég að setja slaufur, semalíusteina og annars konar skraut alveg við rassboruna svo að það geti rispað rassinn á heimsku konugreyjunum sem asnast til þess að falla fyrir þessu.

til hamingju með ammilið helgipelg og hlöðver 37 og 21 grafarbakkinn bíður!

hvað er að íslendingum? er eitthvað í vatninu sem ég missti af?
jú jú gott hjá magna hann var ágætur í þessum rockstarþætti, en er ekki óþarfi að missa sig algerlega þegar manngreyið kemur heim?
það mætti halda að elvis hefði risið upp frá dauðum eins og fólk lét í smáralindinni í gær. ég ætlaði gjörsamlega að sniðganga þessa geðveilu en nei þessu var sjónvarpað og ég "neyddist" til þess að horfa á húsmæður úr borgarfirðinum missa hland þegar magni steig í salinn með sólgleraugu á nefinu í rigningunni á íslandi. manngreyið kemur heim til fjölskyldu sinnar eftir 3 mánaða fjarveru og íveru í sviðljósinu, finnst fólki líklegt að hann vilji koma í smáralindina og gefa 5 ára gömlum börnum eiginhandaráritanir í stað þess að fara heim til konu sinnar og barns og loka sig inni í mánuð! nei við heimtum að hann sýni og horfum svo á hann með aðdáun skekja sig á sviðinu syngjandi sama lagið og hann hefur sungið fjórum sinnum áður! jibbý!
velkominn heim magni

já september er hér. sumarið er horfið og venjuleiki vetursins að leggjast yfir mig. sumarið var nú ekkert spes reyndar en það er auðveldara að halda í vonina um gleði í júni en í október. það er augljóslega allt að fara til fjandans eins og svo oft áður. hamingjusamasti maður í heimi er dáinn og kjána grúppíurnar hans eru að skemmileggja fiskinn sem drap hann! já gáfumenni mikil augljóslega, fremjum tegundamorð út af einu skemmdu epli það í anda Irwins! sibbsið og drési eru stungin af til skotlandsins á ný og í þetta skipti ákváðu þau að stela áslaugu með sér! hrpmf. fengum þó lárus til baka þó að hún sé ægilega ástfangin og upptekin.
til að bæta gráu ofan á svart er ég orðin hreint alveg viss um að jónsi í sigurrós sé illmenni! hvert er heimurinn að fara þegar að maður sem lítur jafnsakleysislega út verður vondi gaurinn! ekki það að ég hafi neinar sannanir fyrir því. spænski rannsóknarrétturinn þurfti ekki sannanir ákkuru ætti ég að þarfnast þeirra!
ég vildi að snjórinn kæmi og frost mig vantar frost

ég las á bloggi hlunkberts hins fræga að stalkerinn hefði fært sig yfir á tölvuöldina og maður mætti ekki lengur hitta neinn án þess að hafa einhverjar illa fengnar upplýsingar um viðkomandi sem hann/hún/það vill engann veginn að þú vitir. ég að sjálfsögðu var ansi sjokkeruð, sérstaklega þegar ég uppgötvaði að ég hef barasta aldrei prufað að gúgla einn né neinn. ákvað því að prófa. og af vöntun af spennandi fólki í lífi mínu ákvað ég að gúgla gleðidýrið sjálfa mig. það gekk ekki vel. fyrst prufaði ég nafnið á venjulega gúglinu. ekkert. fullt af ingum jónsdætrum og þórum jónsdætrum og allar hafa þær gert eitthvað merkilegt en ekki komma um frábær afrek mín í lífinu! svo ég ákvað að friða egóið, það hlyti að vera ein mynd af mér einhverstaðar ekki satt, maður er nú svo sætur. færði mig á myndagúglið. ekkert það kom reynar ertu viss um að hafa stafað leitarorðið rétt og gæti þetta verið eitthvað annað! egóið er í molum og ég er ekki til í stafrænum heimi.

bananananas

ég trúi þessu ekki þjófnaður hefur átt sér stað. þeir sem hafa hitt mig í sumar hafa án efa heyrt mig segja orðið bananananas oftar en einu sinni og oftar en tvisvar þetta fallega orð hefur gjörsamlega tekið yfir heilann minn litla! ég var síðan í sakleysi mínu að skoða fallegu síðuna hennar láru og þar sá ég að einhver hópur fólks hefur skírt bloggið sitt þessu íðilfagra nafni! ég get svvvooo guðsvarið það að ég hélt að þetta orð væri einkafáránleikinn minn en hrfffmp áfram bananananas!

banananas banananas

þetta hefur verið sumar einangrunnar... ekki af valfrelsi heldur vegna of mikils súrefnis og gífurlegrarleti og þreytu sem ofnotkun þess leiðir til. í þessari einangrunn minni hef ég verið að horfa á myndir sem ég hef ekki séð í dágóðan tíma og notið þess mjög. ég er búin að sjá virgin suicides, gattaca, almost famous og indiana jones myndirnar ásamt mynd barnæsku minnar the good,the bad and the ugly. svo fékk ég líka félagsfælni og skítuga skó í keilu, kannski ekki sumar einangrunnar heldur sumar til að rifja upp unglingsárin!

sá pirates 2 í kvöld með tvíburunum góð einsog við var að búast en minn ástkæri sparrow er fullmikill vondi kall fyrir mig... maðurinn er guðdómur og þó 2 sé alltaf verri en 1 og 3 verst af þeim öllum get ég ekki beðið eftir því þegar guðirnir mætast á skjánum í númer 3 kannski hefur skósólinn fundi´ð nýja köllun og skákar hetju vorri

ég hef löngum kvartað yfir hækkandi aldri mínum.. en ég er ekki viss um að vanlíðan yfir sífjölgandi árum sé lengur til staðar. ég er umkringd fólki á aldrinum 14-16 alla daga og ég verð að viðurkenna að ég var einfaldlega búin að gleyma því hversu erfitt það er að vera á milli fullorðins og barns. greyin mín geta ekki ákveðið sig hvort ég sé þess virði að umgangast sem hundgömul kerling eða bara alveg ágæt og því koma dagar þar sem umræðurnar eru um allt og maður er spurður spurninga sem engin viti borin manneskja vill svara. næsta dag fær maður undarleg augnatillit og bakinu er snúið í mann. skapið hjá þessum greyjum breytist líka hraðar en veðrið, gott gott vont gott vont vont vont vont og svo framvegis. uggh ég minnist þess ekki að hafa verið svona óákveðin á þessum aldri(ojjj ég er að nota "á þessum aldri" eins og gömul kelling) .. ég man reyndar bara ekkert frá þessum árum einhver....

það eru allir að flytja út frá foreldrum sínum um þessar mundiR betra seint en aldrei. martan er að flytja inn á stúdentagarðana og nanna líka til hamingju fólk! mmm fór að skoða íbúðina hennar mörtu í gær og sótti í leiðinni myndavélina mína sem hefur verið í heimsókn hjá ungri dömu í hálft ár! nýjar myndir af síðasta djamminu sem þessi myndavél var viðstödd er því á myndasíðunni. myndirnar eru frá 13 jan.... geri aðrir betur

ég get svo svarið að biturðin minnkar með hækkandi sól og hita. bláminn hverfur einnig og ein og ein frekna stingur sér inn. sífelld innivera er horfin og útivistarveran í mér vaknar. útilega á næsta horni og til hamingju með miðvikudaginn. burtflognar kjánalýs snúa heim í hreiðrið og bjórdrykkja í hádeginu er merki um sól ekki alkahólisma. gleðilegt sumar loksins fólk

það er með ólíkindum hvað tímasetningar geta skipt miklu máli. tíminn frá júni fram í september er til að mynda að mínu mati töluvert skemmtilegri en október og febrúar og mars. veit ekki hvers vegna samt. ú ég ætla að kjafta lára er komin heim velkomin heim tútts

hin hliðin

ég hef komist í tæri við dökku hliðar íslands. ég fór mér til mikillar hrellingar í ljós áðan! við gengum þarna inn við systurnar, hún að sjálfsögðu á heimavelli og ég eins og eskimói í afríku! við biðum í röð í þúsund gráðu hita og ég byrjaði að sjá eftir þessari ákvörðun minni! meðan á biðinni stóð hófst ég handa við að skoða fólkið í kringum mig og leið enn meira eins og álfi út úr hól! allir þarna inni voru mjög dökkir á hörund og réðu vel við fyrrnefndann þúsund gráðu hita. ég hins vegar stóð þarna skjannahvít og fallega bleik í framan að kafna úr hita. svo var nafn systur minnar kallað og hún skildi mig eftir meðal ókunnugra og steig í bakherbergið. ég beið þó ekki lengi áður en mitt nafn var öskrað upp og ég hrökklaðist bak við. þar hófst leit mín að klefa nr. 6. ég opnaði sturtur og klósett og skáp áður en nr.6 blasti við mér. þegar í klefann kom stóð upp við vegginn risastór geimskip! eitthvað hafa ljósabekkirnir breyst síðan ég fór síðast. ég lagðist í bekki og setti á mig gleraugun og beið ljósin kviknuðu stiknunin hófst. geimskipið rumdi og humdi og splæsti jafnvel í það að spreyja á mig volgu vatni öðru hverju, góð hugmynd en ekki sú besta án viðvörunnar... fólkið í kring hefur haldið að ég væri að farast, öskrandi í tíma og ótíma. þegar loks slökknaði á bekknum hrökk ég í kút og klæddi mig æddi fram með skónna í hendinni og út í andrúmsloftið, eins og karfi í framan og það eina sem upp úr krafsinu fékkst var bleikara litarraft en áður og handfylli af freknum. og ég er 850 kr fátækari!
það verður langt í næsta tíma! ætli bekkurinn verði enn stærri þá?

það er alveg ótrúlegt hversu heimskulegt dagatalið er! af hverju eru 365 dagar og 1/4 í árinu og af hverju eru ekki bara allir mánuðirnir jafnlagnir, við þurfum einhverja heimskulega vísu til þess að muna hvort það séu 31 dagur eða færri í hverjum mánuði og samt tekst manni að verða fyrir vonbrigðum þegar fyrsti er ekki fyrsti heldur 31 og maður er barasta ekkert að fá útborgað! hver stjórnar þessu eiginlega? við ættum bara að hafa mánuðina númeraða frá einum og upp í 12 og þeir væru allir 30 daga. biturð mín minnkar ekkert og ég þoli ekki vorið og þar hafiði það

hvað finnst ykkur svo um glæsimennið Eyþór Arnalds?

sumar sól og stanslaus hamingja bíða mín handan við miðvikudaginn og enga að síður er ég full af reiði og biturð ekki nýtt sossum. ég er viss um að sólin og sumarið verða horfin á miðvikudaginn, sólin kemur ekki aftur í sumar það er ég líka viss um og er ég sitt hér í odda upplýsinganna og horfi út um gluggan í von um að geta að minnsta kosti horft út og notið sólarinnar í glugganum yfir fallegum stíg og grænu grasi eru vinnuvélar skítur og drulla það eina sem ég sé. hljóðin gera mig vitlausa, að minnsta kosti vitlausari og ég er að hugsa um að slá prófinu upp í kæruleysi og hlaupa út í sólina og fá mér bjór. veit samt að ef ég læt undan löngunum mínum myndi rigna eldi og brennisteini og hamingjusama eftirmiðdegið mitt myndi hverfa í snjóstormi.

biturð reiði og vonbrigði lita þessa síðustu daga prófa vonandi er lífið handa miðvikudags betra, vonin er þó þunn

ég hef verið að velta því fyrir mér í langan tíma hvað vantar eiginlega í okkur íslendinga, erum við svona af því að forfeðurnir eru of skildir eða er uppeldið bara svona heimskulegt? við sættum okkur við allan andskotann, látum taka okkur aftan frá af olíurisum og brosum svo framan í heiminn þegar þeir þurfa að borga einn tíunda af illa fengnum gróða sínum í sekt og svo lækkar bensínverðið barasta ekki boffs.
við höfum líka löngum talið okkur trú um að hlutirnir hérna séu svona dýrir vegna þess að það er svo helvíti dýrt að flytja þá inn... af hverju kosta þá helvítis páskaeggin milljóna kall á grammið. og af hverju látum við selja okkur kælt slef í glasi með járnbragði á 600 kr. 600 kr. ég þykist nokkuð viss um að "aumingja" bareigendur þessa lands kaupi ekki bjórbyrgðirnar sínar á 600 kall glasið, ekki einu sinni 60 kall og við brosum bara enn breiðar beygjum okkur framm enn einu sinni. og svo ég haldi nú áfram af hverju lækka gamlir geisladiskar ekki í verði, ég vil ekki kaupa mér 2unlimited disk frá 92 á sama verði og glænýja ofurdiska! (ég vil reyndar barasta ekki eiga 2unlimited)
við vinnum alltof mikið fyrir þessum örfáu aurum sem við svo eyðum í allt allt allt of dýra hluti, já að vera íslendingur er frábært, gerist ekki betra, en við hverju var svo sem að búast af fólki sem kaus davíð oddson yfir sig 100 sinnum í röð.

spurning um að yfirgefa landið eða hlusta á rússneska herforingjann og gera ísland að fangaeyju fyrir hættulegustu glæpamenn heims, segðu þeim að sígarettur kosti 580 kall pakkinn og reyndu svo að lifa það af!

hvað varð eiginlega um þetta ár og kannski bara síðasta ár líka? ég verð orðin 100 ára eða dauð hvort sem kemur á undan áður en ég hef tíma til þess að bregðast við. það er eins gott að einhver ykkar þarna úti finni upp vél til að gera mann ódauðlegann annars kem ég engu í verk framar. hmmm það sem ég gæti gert með ódauðleika ú eða ósýnileika og að geta flogið. er ekki einhver til í að redda þessu bara sem fyrst?

að horfa á sjónvarpið er eitthvað sem ég geri meira af en hollt getur talist...ég ætla ekki að hætta því, en ég komst nokkuð nálægt því að vilja aldrei framar kveikja á heittelskuðu sjónvarpinu mínu í gær, á skjá einum voru þeir að sýna beint frá ungfrú reykjavík, jújú það er sossum pirrandi í sjálfu sér að eyða tveim tímum af fínum dagskrá tíma í þessar beyglur(biturð) en þegar að þær tóku að dansa þrjár og þrjár saman við eitthvert hippeti hopp lag þá hélt ég að dagar mínir væru taldir. þetta er með því vandræðalegra sem ég hef séð í íslensku sjónvarp og stelpugreyin sem örugglega hafa ekkert búist við að þurfa að skekja á sér rassin fyrir framan alþjóð voru hreint alveg jafn vandræðalegar. ég held að nýr aumingjahrollur hafi verið fundinn. svo var stelpuafglapinn sem vann alveg kostuleg á svipinn, eins og hreindýr í framljósum! skilið þessum tveimur tímum til baka líf mitt verður aldrei samt.

skattaógeðisviðbjóður

það er alveg stórmerkilegt að eyða deginum í smáralindinni, ekki þar með sagt að maður geri það án þess að fá borgað. fólkið sem mætir í smáralindina fallegu klukkan 11 á fallegum laugardagsmorgni þegar sól skín í heiði og maður ætti að sitja í heita potti einhverstaðar úti á landi er ekki í lagi. en það er mjög skemmtilegt að fylgjast með því út um neon upplýstan glugga bodyshop. ég sá elstu konu í heimi labba framhjá á furðugóðum hraða. ég sá mann í wifebeater og stuttbuxum og sandölum með flugstjóragleraugu, hann greip sólina með báðum höndum hélt að það væri komið sumar. ég sá fullt fullt af skemmtilegum útlendingum með bros á vörum sem aðeins fólk sem er ekki í heimalandi sínu getur sýnt. ég sá lítinn strák að þefa upp úr ruslatunnu og verða steinhissa yfir því að lyktin væri ekki góð. ég sá konu með skrýtnar augabrýr og mann með eina alveg eyrnanna á milli. ég sá og hlustaði á konu segja mér frá því að það væri víst til krullukrem í bodyshop jafnvel þó að ég væri búin að sýna henni fram á að það væri ekki satt. ég fékk lífssögu húsmóður sem býr í hafnafirðinum á fimm mínútum, býst við að það hafi verið styttri útgáfan.
ég sá minnsta hund í heimi.

það var ekki mikið að gera í vinnunni

mér hefur löngum þótt alveg nóg um fjölda ofurhetja og hæpið sem er í kringum teikningar/teiknimyndir/bíómyndir með þessu fólki í aðalhlutverki. það er allt saman gott og blessað að fagna því að vitleysingar í allt of þröngum fötum ákveða að bjarga heiminum einn glæpamann í einu en hvers eiga misheppnuðu ofurhetjurnar að gjalda? hver gerir bíómynd um næstumósýnilegamanninn eða skrifar teiknimyndasögu um meðofnæmifyriröllukonuna?
á tímum umburðalyndis ættum við að taka höndum saman og styðja þessar misskildu hetjur, þær eru eins og rauðhærðir: meingallaðir en geta bara ekkert gert að því.

allt vald til minnihlutans

mamma mín sokkastelarinn

hmmm ég var að velta fyrir mér upphafi sitthvorsokkurinnveikinnar sem ég hef þjáðst af í nokkur ár og komst að þeirri niðurstöðu eftir vandlega ígrundaðar hugsanir og margar kjánalegar hugmyndir að líklegasta lausnin væri sú að móðir mín er sokkaþjófur! mind jú að það telst kannski ekki þjófnaður ef hún hefur verslað á mig sokkana í einskærri skömm yfir fallegum götóttum sokkum með blúndu á. en enga að síður fékk þessi grunur minn byr undir báða þegar ég flutti burt frá fyrrgreindri móður... ég hef fundið æ fleiri samstæða sokka með hverjum deginum sem líður og býst við að von bráðar hverfi þessi sjúkleiki af fótum mér og við getum minnst þessa daga með bros á vör og tár á hvarmi.

í fyrsta skipti í mörg ár entist ég út allan óskarinn bara til þess að sjá hver fengi verðlaunin fyrir bestu myndina. þetta var leiðinleg athöfn með leiðinlegum þakkarræðum og hóstinn var ekkert spes fyndinn og leiðindaliðið var sífellt að gjamma yfir brandarana til þess að útskýra eitthvað sem enginn vill vita. og svo þegar að maður er búinn að fá að vita hver vinnur hitt og þetta hlusta á leiðinda venjulegt fólk sem er ekkert frægt þakka mömmu sinni fyrir stuðninginn og verða fyrir vonbrigðum með akademíuna með val hennar á nær öllu þá galdra þeir ásinn úr erminni og segja mér að leiðindamyndin Crash vinni fyrir bestu myndina á árinu! hún var meira að segja ekki sýnd á árinu! frábært gleði að vaka yfir þessu dóti!


vildi að það snjóaði meira eða kæmi meiri sól, að einhver sem stjórnar þesssu gæti bara ákveðið sig! og að ég myndi hætta að tala svona mikið um veðrið!

þetta er ekki dagur daganna.
til að byrja með var ritgerðarpróf í dag og kennarinn minn ákvað að taka af mér glósurnar sem ég hafði gert fyrir ritgerðaprófið, ætli hún haldi að ég hafi svindlað? hún sagðist bara vilja skoða þær í samræmi við ritgerðina mína? það væri nú alveg eftir mér að láta reka mig úr háskólanum vegna svindls og ég fékk ekki einu sinni að svindla almennilega, hent út fyrir asnalegann misskilning töff.

og ofan í það þá gleymdi ég að kaupa árshátíðarmiða, jæja það er alltaf næsta ár. að vera heima á föstudegi að horfa á charmed er ekki svo slæmt er það nokkuð?

og það er allt í drasli heima og ég er ekki með stöð 2 og er alveg dottin úr nágrönnum.

ljóti helvítis dagurinn vona að hann komi aldrei aftur

sól skín í heiði og boðar að það sé sumar á næsta leyti. og mikið er ég fegin, maður getur skriðið upp úr svartnættis púpunni og brosað hamingjusamur út í lífið. leiðindavetur með engum snjó alveg að baki og mál til komið að dusta ryk af sandölum og sólgleraugum. árshátíð handan við hornið og maður veit ekkert hvað skal gera eða í vera. kannski bara grímuball í staðinn.

sibba á leið til láru öfundsýkin alveg að drepa mann og mús og vonandi skemmta þær sér jafnvel og við eigum eftir að gera í allsherjarpartýinu sem við höldum alltaf þegar þær fara af landi brott.

bless sibbiribbit og knús til láru kláru

mmm erfið helgi.... hefði ekki átt að djamma held ég svona á leiðinni í próf. gerði nákvæmlega ekkert á sunnudaginn þanngað til móðir mín ástkær sendi handrukkarann sinn að sækja mig í mat vegna þess að hún hafði gert svo stóra máltíð.... ætli hún sé að reyna að senda mér skilaboð... hringjum í Ingu af því eigum svo mikinn mat? mmmm nei kýs að taka því ekki þannig...
hver ákvað að setja kennarana yfir ég bara spyr.. tvö próf í verkefnavikunni? hver stakk upp á því og svo er líka tími á föstudaginn, það er ekki það sem vikan gengur út á. búið að ala mann upp í að fá þessa fallegu fríviku til þess að ná upp bjórdrykkju fyrir páskafrí en neiiii höfum próf og svo annað og svo hmmm tíma.
segjum þessum kennurum upp og fáum okkur öl á þeirra kostnað.

skál fyrir stundakennaranum.

mér er ekki vel við daginn í dag. ég vaknaði í morgun og hélt að það væri þriðjudagur. ég hélt mér í þeirri veiku von þar til út fyrir húsins dyr var komið og allir löbbuðu um með sykursætt bros á vör og önduðu frá sér bleiku skýi valentínusar. ég hélt áfram að halda í von um venjulegan þriðjudag þar af leiðandi að við erum íslensk og ekki jafn væmin þjóð og margar aðrar. svo fór ég inn í strætó. þar var enn fleira fólk með bleikt bros á vör og bílstjórinn óskaði mér til hamingju með valentínusardaginn. en þar af leiðandi að ég er vongóð og geðgóð ung kona ákvað ég að halda í vonina um venjulega þriðjudag ögn lengur. og fór inn í búð. þar réðst á mig eldri kona og spurði hvað ég hefði fengið í valentínusargjöf. þegar ég hváði og sagði ekkert horfði hún á mig með samúðaraugnaráði og sagði "kannski næsta ár". áður en ég náði að bregðast við var hún horfin inn í ostadeildina. vonin er brotin og þessi þriðjudagur verður ekki venjulegur framar, hans verður minnst sem dagsins þar sem vonin dó.

með hverri mínútunni sem líður þar sem í bý fallega pöddufulla húsinu mínu elska ég miðbæinn og tilveruna þar meira. hvar annarsstaðar getur maður legið upp í rúmi og hlustað á rigninguna leka niður skemmdu skemmdu þakrennuna með fallegu fosshljóði. og ef maður þarf ekki að pissa á 7 sekúndna fresti af þessu fallega fosshljóði sjá nágrannarnir um það að vera sífellt á klósettinu. nei annars ég er ánægð með sumarbústaðastemminguna í fallega fallega húsinu mínu og á eftir að eyða löngum stundum þar, með öllum nýju silfurlituðu gæludýrunum mínum.

þetta er skrýtin byrjun á ári, Láran horfin, komin með eigin íbúð, orðin gömul, skil ekki skólann(reyndar ekki svoo skrýtið, og svo ofan á allt annað er bara komið sumar í febrúar. sannir íslendingar vilja ekki sumar í febrúar sérstaklega þegar almennilegur snjóvetur á enn eftir að láta sjá sig.

kveðjur frá öllum pöddunum á bergþórunni

það er ekki góð byrjun á fallegum föstudegi að maður drulli sér framúr fyrir allar aldir til þess að labba í grenjandi rigningu niður í skóla! maður er blautur þreyttur svangur og ansi hreint pirraður og svo sest maður niður og er að kafna úr hita og bíður þess að kennarablókin komi... sem gerist ekki! hann mætti ekki í tíma helvískur, rúmið mitt var svo freistandi en ég stóðst freistinguna. hefði betur sleppt því. jukkk vona að bjórinn hjálpi mér að skríða upp í venjulegan pirrileikastöðul

burt með silvíu

og ég stel af vitleysing

hah ég vissi alltaf að spandex færi mér vel...

Your results:
You are Spider-Man

Spider-Man 90% Catwoman 85% Green Lantern 70% Wonder Woman 62% Robin 60% Iron Man 60% Superman 55% Batman 55% Supergirl 52% The Flash 50% Hulk 40%

You are intelligent, witty, a bit geeky and have great power and responsibility.

Click here to take the Superhero Personality Test

ég stel frá þórunni

heimurinn hefur löngum verið að segja mér að ég sé fúllynd og bitur... en maður trúir engum ekki fyrr en maður fær það sannað í strumpum...



Strumpapróf.

ég er orðin gömul. og eins og það sé ekki nógu slæmt þá er ég líka farlama. bjartir punktar samt flutningur yfirvofandi og verð komin með mitt heimili í lok vikunnar. upplifði líka frægð í svona 3 mínútur áðan. spes. á ennþá eftir 12 mínútur. hvernig stendur á því að konur eiga ekki að vita nokkuð um nokkurn skapaðan hlut, nema ef væri kynlíf og já hvernig íslenskum karlmönnum hefur tekist að klúðra málunum. "bitrir bókmenntafræðinemar sem vilja ekki eignast börn og sakna smokksins!" hvernig væri það sem fyrirsögn? þetta verður ekki fagur lestur hefðum átt að taka með okkur eigið upptökutæki!

það er flóknara en ég hélt að flytja milli húsa, samningur hér og samningur þar umsókn og þinglýsingar! hvernig á maður að vita þetta allt? af hverju er ekki gerð bókin "moving for dummies". ég vil ekki flytja lögheimili mitt, það erof fullorðinslegt. má ég ekki bara vera skráð mitt á milli? þarf ég að eiga þvottavél og vita hvað þinglýsing er? næst er það grafarholtið og slyddujeppinn

hóst hóst... ég hef fengið ótal kvartanir vegna myndadótsins sem er hér svo hér er nýr myndatengill. hættiði svo að væla........

þá er hann kominn dagurinn.

það hefur lengi legið við að ég sé að verða of gömul. á síðustu árum hef ég misst getuna til margs sökum aldurs og ég er ekki einu sinni skriðin yfir þrítugsaldurinn. ég er hætt að geta drukkið mörg kvöld í röð án þess að finna hið minnsta fyrir því. ég er hætt að geta sofið til 4 án þess að rumska. ég er hætt að fíla He-man. ég kvarta stöðugt yfir verði á hlutum (það er eitthvað sem maður á bara að gera eftir 70). og ég eyddi 10 mín í gær í að tala um veðrið! VEÐRIÐ. þegar maður er orðinn svo uppiskroppa með málefni að maður fer að ræða veðrið í smáatriðum og hafa gaman af þá er maður kominn yfir hlíðina. ég bjóst ekki við þessu strax. ég ætla að fara að anda í bréfpoka. ég fann hrukku! ætli það sé bréfpokinn?

kveðja úr afmælislandi

grátt

janúar ætlar ekki að standast væntingar mínar. snjórinn kom að vísu en í fylgd með honum kom viðbjóðsleg hálka og svo hláka þannig að núna er allt grátt brúnt og mjög dramatískt. ég held að þegar heimurinn sé grár geti maður ekki annað en verið dramatískur. til að auka á vanlíðan mína hef ég verið að horfa á band of brothers og já ég veit kaninn beint í æð en enga að síður eru þessir þættir æði erfiðir í meltingu og ég verð að viðurkenna að ég hef fellt nokkur tár í áttina að þessum þáttum. til að bæta móralinn skellti ég mér á tónleika í gær. Silla og sunna voru að syngja með Ljamala (veit ei hvernig það er skrifað) að spila undir. fullkomið kvöld fyrir ´þann janúar sem ég tel þennan mánuð geta verið. fullt af fólki og góð tónlist. smá þröskuldur þó að bjórinn kostaði 700 krónur sem að mér finnst ansi blóðugt fyrir einn flatan pilsner.

hamingjan og gröfin á næsta leiti 5 dagar í eftirlaun

í áframhaldandi tuði mínu út í alla hluti langar mig að grenslast fyrir um hvort einhver viti hver ákvað að breyta VHS í DVD? diskarnir virka barasta ekki. þetta rusl rispast á nokkrum notkunum og ef maður á hin fallega elfunk dvd spilara vill bara spila fullkomna diska gengur ekkert að horfa á þá. það er ekkert meira pirrandi en að vera að horfa á spennandi mynd þegar allt í einu allt frís og upp á skjáinn kemur unable to read disk. ekki minnist ég þess að það hafi komið fyrir þegar maður horfði á venjulega gamaldagsvídeó spólu! og ofan í það hvers vegna er þessum diskum skipt upp í tvö kerfi? til þess að maður geti alveg örugglega ekki horft á diska frá öðrum löndum? eða til þess að maður kaupi einn og verði síðan að kaupa annan vegna þess að hinn er ekki hægt að horfa á nema í fjarkistan! VHs spólur gáfu manni ekki svona mikinn pirring og mér finnst þær bara heillandi stórar... maður getur að minnsta kosti geymt þær eins og maður vill án þess að þurfa pakka þeim inn í bómul í hvert skipti sem þær eru teknar úr hulstrunum helvíti´

ég kíkti upp í Klink og bank í nótt, þeir eru að fara að loka í dag og nýjir eigindur að taka við húsnæðinu. við fórum til þess að skoða leifarnar af stórkostlegri hugmynd og urðum ekki fyrir vonbrigðum. það er ótrúlega gaman að skoða dótið sem skilið var eftir. vonandi finnur einhver sig knúinn til þess að lána þessu brilliant fólki annað húsnæði.

hver skapaði eiginlega g-strenginn? þetta eru án efa ljótustu nærbuxur sem litið hafa dagsins ljós. nógu slæmt var þetta nú þegar að 18 -25 stelpur voru gangandi í þessu en nú er svo komið að maður er litinn hornauga ef maður hefur ekki áhuga á því að ganga um með spotta uppi í rassgatinu og efni að framan sem lætur vasaklúta fá mikilmennskubrjálæði. þeir eru farnir að framleiða g-strengi fyrir börn... fyrir litlar stelpur.. hérna barnaníðingar gó nuts... og þegar að miðaldra konur fara að ganga í þessu líka ughhhh maður er í mesta sakleysi í einhverjum búningsklefanum lítur upp og langar mest til þess að klóra úr sér augun og fara í minniseyðslu til að losna við sjónina af 65 gamalli konu að troða sér í spotta og pjötlu sem ekki einu sinni er falleg á módelum. nei heyrðu nú gefið mér frekar nærbuxur sem sinna sinni skildu, þekja á manni feitan rassinn og halda sig í burtu frá borunni á manni.
við ættum að stofna undirskrifta lista gegn nærupjötlunni.

það er nýársheitið mitt að vera jákvæð og styðja góð málefni. ég get ekki verið jákvæð það er ekki í blóðinu svo ég verð víst að styðja málefnin, þetta er ágætt losna við DV

hvernig stendur á því að foreldrar ungra barna eru vissir um að allir elski litlu "englana" þeirra? það er nógu slæmt úti í veröldinni en þegar maður er lokaður inni í litlu rými með litla manneskju fyrir aftan sig sem ekki getur hamið sig er eins og helvíti hafi opnast og sé að sýna manni hvað bíður. litli engilinn vælir og vælir hálfa ferðina á meðan að faðirinn sem er að ferðast með því reynir að fá það til að hætta. hann brosir samt stoltur af lungnastærð sonarins og virðist ekki skammast sín hið minnsta að barnið sé að halda fyrir 100 manns vöku og trufla mikið hina 30! þegar að engillinn ákveður síðan að hætta að væla og fara að sofa og allir umhverfis hann anda léttar nei þá ákveður faðirinn að ýta við barninu og vekja það til að fara að syngja! já syngja. barnið vill ekki syngja en faðirinn gerir það enga að síður á fullum hljóðstyrk. þegar nokkrum hundleiðinlegum barnalögum er lokið geispar barnið og býr sig undir að fara að sofa aftur. faðirinn vill það augljóslega ekki heldur rífur barnið upp í "gönguferð um vélina" fáviti! strákanginn labbar því á eftir föður sínum upp og niður ganginn og er augljóslega orðinn jafn pirrraður á honum og við hin og sparkaði í sköflunginn á föðurnum jafnötullega og við hin vildum gera. Eggið að kenna hænunni.

Raunverulegi heimurinn er snúinn aftur

ég beiðist margfaldlega afsökunnar. svo virðist vera að ég hafi gleymt mjög einni manneskju í þessu klukkeríi mínu það var engan vegin viljandi og verður leiðrétt nú þegar:

Auður
1. þú býrð næstum því á Víðimelnum
2.Tarnation
3.vitabar matur þó ég hafi aldrei séð þig borða hann og einungis borðað þar einu sinni sjálf
4.í MH man mest eftir þér í efnafræði hjá Vésteini það er samt ekki fyrsta skiptið sem ég sá þig
5.órangútan kannski jafnvel útaf rauða hárinu
6.hefuru verið ljóshærð?

ég biðst aftur forláts vegna þessara mistaka minna.

hvernig stendur á þessari blogger vitleysu? getur einhver sagt mér það?

allavega loforð er loforð og þetta klukkerí er ekkert að fara so here goes...

Sibba
1. það verslar enginn eins og þú
2. girl from Ipenima
3. hrísgrjónaostabolludjúpsteikingardótið sem ég man ei hvað heitir
4. með hvítan eyeliner í russel peysu með ef þú böggar mig þá.. svip sem engum tekst að leika eftir. í 8bekk
5. lítinn sætan simpansa (veit ekki afhverju sorry)
6. af hverju ertu aldrei í lokuðum skóm?

Már
1. selfyssingar eru ekki eins og þú...
2. idle hands
3. bjór
4. að ganga inn á kvikmyndahátíðarfund, ægilega skerí. hélt þú hefðir villst
5. ekki bamba
6. af hverju kúrekastígvél?

Lára
1. stundvísi er dyggð
2. toggalag og howls moving castle
3. nings rækjur
4. langa stelpan bak við barinn á jónatan sem kynnti sig þrisvar.
5. letidýr með ægilega langar lappir
6. hvenær er jólaglögg?

Áslaug
1. kimonostelpan
2. disco 2000 með pulp
3. bjór já bjór
4. í MH. í líffræðitíma minnir mig þú varst sú eina sem ég kannaðist við. og þá úr rauða herberginu
5. flamingo
6. stinguru þér í sundi?


Davíð
1. perm er ekki smart
2. peaches allt með peaches
3. kjúklingur á prjóni í kokteilpartýi
4. ægilega einbeittur í bókmenntum minnihlutahópa. hélt þú værir mállaus. horfðir á okkur láru eins og við værum að villast
5. markött
6. hvar er restin af otrinum?

Sirrý
1. ich been einen kugelscreber
2. stuðmenn (hmmm ball á nesinu sorry)
3. lambið sem þú gerir svooo vel
4. þegar þú gekkst inn í rauða herbergið og ég þoldi þig ekki. urðum vinkonur 2 mín seinna
5. höfrung
6. er Bogart til sölu?

Sölvi
1. rauðvín hreinsar ekki föt
2. close up
3. rauðvín ekki í glasi
4. útataður í rauðvíni í torfhildarpartý sjá
5. hreindýr
6. drekkuru hvítvín?

þar kom það..

jólabarnið er dáið á ný. jólin búinog ég slpp víst ekki við þau núna... kannski næsta ár.

ég skaut mig í fótinn

Póstaðu í kommentin og ...

1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig
3. Ég segi þér hvaða bragð/matur minnir mig á þig
4. Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér eða þá eftirminnilegustu
5. Ég segi þér hvaða dýr þú minnir mig á
6. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt fyrir mér lengi um þig
7. Ef þú lest þetta verðuru að setja þetta á bloggið þitt!


jólin burt...

skild' það vera jólahjól

af hverju eru allir svona glaðir? fólk valhoppar niður göturnar með skítaglott á vör í nístings kulda sem það lætur ekkert á sig fá. afgreiðslufólk í búðum keppist um að bjóða góðan dag og óska manni gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári... hvað í helvítinu kemur þeim við hvernig ég eyði jólunum eða hvort ég verð farsæl á næsta ári. ekkert.
gleðin í desember er of mikið fyrir mig. þegar ég fæ alla farsældina á næsta ári ætla ég að kaupa mér eyðieyju og vera þar í desember. jólalög í útvarpinu. jólaskraut allstaðar. jólasveinar.

kveðja Skröggur

svefn er fyrir aumingja

ég er að hugsa um að banna jólin.. að minnsta kosti fresta þeim. já það væri gottt. við gætum haft jólin í júní. jólagjafir yrðu ódýrari því við gætum kveypt þær á sumarútsölum. einnig væri ekki alltaf dimmt þannig að óþarfi væri að hengja út jólaskraut. jólasveinarnir væru í dvala og við þyrftum ekki að kljást við þá. best væri samt að þá væri desember bara eins og hver annar mánuður. hann myndi hætta að hafa þessa sérstöðu og hinir mánuðirnir myndu ekki vera eins öfundsjúkir. júní er svo góður að hann myndi ekki monta sig. ég legg því til að 24 júní verði aðfangadagur. og að við leggjum niður restina af þessu rugli. engan annan í jólum eða jóladag eða svoleiðis vitleysu...

það er erfitt að vera á lífi svona snemma morguns...

jólaskapið er dautt

jeppar og fólkið þeirra

ég hata jeppafólk. í umferðinni með símann á eyranu ekki horfandi í kringum sig. keyrandi hraðar en allir vegna þess að það er á jeppum. fólk sem fer aldrei út úr borginn, aldrei af malbikinu en á samt fjórhjóladrifinn risa jeppa með 1000" dekkjum. frábært. leggja í þrjú stæði af því að bíllinn er svo endalaust stór að annað gengur ekki. leggja fyrir fólk bruna yfir á gatnamótum í veg fyrir saklausa einstaklinga einungis vegna þess að "þeir" eru á jeppum. ég hata fólk á jeppum.

ég þoli ekki fólk í bíó sem hlær á óviðeigandi stöðum. var á The Iceharvest í gær, ágæt mynd sossum en það voru bjánar í salnum sem hlógu að öllu. konan þín er dauð AHahahahhahah. þú skaust konuna þína á aðfangadagskvöld ajahahahaah. og svo framvegis.

jólaskapið er mætt

gleðileg jól...

ég fór í bíó í gær. og í miðjum fyrri helmingi myndarinnar þurfti ég á klósettið (blaðran mín fylgir ekki reglum um hlé og getur ekki beðið eftir því að myndin sé búin. það er núna eða þú skilur eftir blautan blett í bíósæti) ég klofa yfir fólk er fyrir og kemst loks út úr salnum, fer upp stiga og opna hurðina að kvennaklósettinu, á móti mér tekur þessi líka dramatíska tónlist á fullum hljóðstyrk. þegar ég fer að hlusta betur tek ég eftir því að ég er að pissa við þemalagið úr The Godfather. geri aðrir betur.. mér hefur aldrei liðið jafnmerkilega og á þessari stundu. ein inni á myntugrænu klósetti að pissa í takt við lagið úr the Godfather sem er blastað svo hátt að speglarnir víbra. hátindinum hefur verið náð, leiðin liggur niður á við héðan...

þar af leiðandi að litlu systur minni hefur tekist að týna hulstrinu sem ég geymi flest alla geisladiskana mína hef ég upp á síðustu daga neyðst til þess að fara aftast í safnið og hlusta á elstu diskana mína, diska sem ekki eldast vel. ég þarf að hlusta á tónlist í vinnunni annars verð ég lasin svo ég greip gömludiskabunka með mér í vinnuna í gær. Lauren Hill var skemmtileg nostalgía og Kelis ekki svo mikið en vá hvað ég var búin að gleyma hversu skemmtilegir Incubus geta verið. hlusta á þá.

hvað er líka með versnandi heim. jólaleikur kók er hræðilegur. ég hélt að sumarleikurinn hefði verið ló point en nei.. man einhver eftir því þegar kók leikirnir höfðu almennilega vinninga, gsm síma og utanlandsferðir í stað einnota jójós og gerðu þína eigin skutlu leiðbeiningar. er kók að fara á hausinn eða?

skemmtilegt nokk

ég er ein af þessu ó só skemmtilega fólki sem skiptir sífellt á milli stöðva þegar auglýsingahléin byrja. ég einfaldlega höndla ekki auglýsingar, finnst þær ósegjanlega pirrandi og óþarfi og bara asnalegar. þar af leiðandi hef ég ekki horft á auglýsingar í háa herrans tíð, og er sossum ekkert að væla yfir því. en þegar jólin nálgast virðast auglýsendur tryllast við að troða einhverjum óþarfa hlutum upp á saklausan almenning og sjónvarpsdagskránni seinkar á hverjum degi vegna yfirgengilegs magns auðvirðilegra auglýsinga sem keppast við að selja manni allan fjandann. þegar maður hefur einnungis 4 stöðvar kemur alltaf sá tími kvölds að maður skiptir milli stöðva þegar hið hræðilega auglýsingahlé hefst, maður reynir að komast í öryggið á hinum stöðvunum en sér manni til hrellingar að það er engrar undankomu auðið... það eru auglýsingar alls staðar, á öllum stöðvum. og þá sá ég auglýsingu sem nú hefur bjargað trú minni á mannkynið á auglýsinguna og á jólin.. og það var ilmvatnsauglýsing meira að segja... þetta er auglýsingin fyrir Calvin Klein ilmvatnið sem ég man ekkert hvað heitir... jólunum reddað neyðist ekki til að biðja foreldrana um slyddujeppa eða heimilistryggingu í jólagjöf.

ammilisbarn

takk sibban mín fyrir frábært ammilisboð. fyrir dansinn sem olli blóði. fyrir allan góða matinn. og allt góða fólkið. fyrir húsnæðið og fyrir allt bara.
það eru myndir eins og alltaf þessa dagana...

dauði og drepsóttir

keðjubréf eru eitthvað sem ég þoli ekki, hatur mitt á þeim jaðrar við þráhyggju. enga að síður get ég ekki hjátrúar minnar vegna sleppt því að svara þeim. (ég er líka uppfull af sjálfri mér líkt og hún auður) og þar af leiðandi að bæði auður og áslaug hafa tekið tíma úr annars erfiðri dagskrá til þess að kitla mig verð ég víst að svara.

7 hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey
1. fallhlífastökk og/eða teygjustökk
2. læra að tala forn-grísku
3. gefa út leiðinlegustu bók í heimi
4. fá viðurkenningu í heimsmetabók guinness fyrir leiðinlegustu bók í heimi.
5. prjóna húfu
6. kaupa líkkistu
7. laga DVD spilarann minn

7 hlutir sem ég get gert
1. andað
2. kvartað
3. spilað kasínu
4. látið vaxa á mér hárið
5. reimað
6. drukkið bjór
7. drukkið bjór(ég veit að drukkið bjór er tvisvar ég geri það bara svo helvíti vel)

7 hlutir sem ég get ekki gert
1. margfaldað
2. þurrkað á mér hárið með hárþurrku
3. lagað DVD spilarann minn
4. talað hægt
5. stafað orðið þurka
6. eldað hrísgrjón
7. talað forn-grísku

7 frægir karlmenn sem heilla mig
1. Adrian Brody
2. johnny Depp
3. Vin Diesel (já það er rétt!)
4. Jack White
5. Clive Owen
6. Jordan Catalano
7. Seth Green

7 hlutir sem ég segi oftast
1. ég nenni því ekki


ég ætla hins vegar ekki að dreifa ógeði mínu og hef því ákveðið að kitla barasta engann.
þetta var nú skemmtilegt... (kaldhæðni ef það skildi fara á milli hluta)